Beste mensen

Paastijd, tijd van “De Johannes` en `De Mattheus`.

Op de HBS had ik het geluk muziekles te krijgen van Jan Pasveer, koordirigent en Bach-kenner.

Hij leerde een rumoerige klas luisteren naar klassieke muziek en heeft ons zelfs meegenomen naar de Johannespassion in het Concertgebouw in Haarlem. Wat ik me nog goed herinner zijn de beruchte rode lampjes die je passeert op weg naar het gebouw en de dikke knipogen van David Hollestelle vanaf het Podium.

De Bas-Bariton, die de Christusrol voor zijn rekening nam, had duidelijk mededogen met het groepje scholieren op de eerste rij die moeite hadden met de lengte van het stuk. Tussen al het lijden door kregen wij af en toe een knipoog of een grimas.

Afgelopen zondag was ik er weer, en na 43 jaar was er de herkenning. Inclusief de rode lampjes van weer andere dames.

Op de tuin is er na elke winter ook een soort opstanding, vanuit het schijnbaar doodse van de winter begint alles weer te groeien en krijgt een kleur. En net als bij Bach is het ook een beetje componeren wat we doen.

In alle bescheidenheid natuurlijk..

Langzaam vullen de lege bedden zich met kleine of grotere gewassen, er worden palen en stokken op ritmische afstanden van elkaar geplaatst en er komen steeds meer kleuren bij tot een overweldigend geheel.. Juist, net als bij Bach.

Mocht u willen komen luisteren, kom dan vooral op Zondag 20 Mei, dan hebben we weer onze grote Open Dag met tal van aktiviteiten voor jong en oud. E nieuwe wijnen uit onze wijngaard worden dan gepresenteerd, er zijn proeverijen, eko-kleding, kinderspelen, plantverkoop en uiteraard muziek. Geen Bach maar klassieke folkmelodieën .

Kijkt u ook al uit naar de eerste asperges??  Wij ook, maar het zal nog drie weken duren. De asperges die nu leverbaar zijn komen uit tunnels of zijn met andere kunstgrepen voorgetrokken, de echte zijn er pas met Koninginnedag.

Nog even geduld dus. Wel hebben we de eerste raapsteeltjes, sla en pak-soy!

Een goede Paastijd,

Sijmen.

Hebben alle vogels nesten begonnen, behalve jij en ik. Waarop wachten we nu?

Als er een goede tijd is om met iemand een nest te beginnen is het wel nu..

De vorst is voorbij, de rente is laag en aannemers vechten om een klus.

In ieder geval zijn hier op de tuin de vogels volop aan de gang. Nestkastjes worden geïnspecteerd en overal worden bouwmaterialen gezocht om de woning comfortabel te maken.

Een aantal kraaien houden klaarblijkelijk erg van een wollen vloerkleed, ze vliegen af en aan naar de schapen, landen op een rug en vliegen met een volle bek wol weer naar hun nesten.

Bij de schapen zit de wol erg los op dit moment, zij hebben dus geen last van het wolwinkeltje zijn.

Zelf hebben ze geen nest nodig, ze wachten geduldig hun tijd af waarop ze gaan lammeren. Gewoon lekker buiten tussen alle andere schapen.

Op de tuin is er nu volop activiteit.

Het zaai- en plantseizoen begint altijd met de tuinbonen, die staan inmiddels stevig geworteld in de grond.

Deze week zijn we bezig met de uien. De kleine plantuitjes hebben eerst een warmwater behandeling gehad, ze zijn in water van 80 graden gedompeld om

eventuele schimmelsporen te doden. Kan natuurlijk ook met een chemisch middeltje, maar daar houden we niet van.

Daarna worden ze in 4 rijen per bed geplant op een onderlinge afstand van 7 cm. Het is een plezier om te zien hoe dit werk door onze hulpboeren wordt herkend van voorgaande jaren en uitgevoerd.

Ook de aspergebedden worden binnenkort aangelegd, zodat de stengels straks in het donker omhoog kunnen groeien.

De druiven zijn gesnoeid en opgebonden, de eerste bietjes en sla buiten geplant.

Zelfs de schuren hebben een fris verfje gekregen en het terras staat uitnodigend klaar.

We hebben er zin in en mocht u nog samen met iemand een nestje willen bouwen, gewoon doen….

Vriendelijke voorjaarsgroet, Sijmen.

Toch nog vorst!!!

Terwijl de sneeuw- en lenteklokjes vrolijk bloeien onder de al weken geurende toverhazelaar en in het gras de krokusjes hun kleur al tonen worden we nog even blij, of iets minder blij, verrast door Koning Winter. Minder blij als u na het ruitenkrabben in de file staat, blij als u weet te genieten van de mooie winterbeelden.

Want mooi is het, de takken van de bomen licht bepoederd, de grond bedekt met een wirwar van vogel-, ree- en vossenprintjes. En er schijnt hier zelfs een das rond te lopen, dus ga ik straks op zoek naar dassensporen.

Ook het vooruitzicht op mogelijk natuurijs stemt vrolijk, verleden jaar was er genoeg ijs, maar alleen in het Noorden kon er worden geschaatst, hier was het ijs bedekt door een dikke laag sneeuw.

En voor het land is het goed dat het even gaat vriezen.  De grond is verzadigd van vocht en kan nu een beetje drogen, het vocht wat overblijft bevriest en zet daardoor uit. Dat maakt de grond straks een stuk losser en ruller en daardoor makkelijker te bewerken.

Dit geldt vooral voor de kleigronden, maar wij hebben er ook profijt van. We  kunnen nu  met kruiwagens de mest over het land gaan uitbrengen, we zakken op de bevroren grond niet weg, krijgen het lekker warm en de mest ligt op kleine hoopjes te wachten op de dooi. Dan wordt ze uitgespreid en ondergewerkt. Vooraf is er het nodige rekenwerk, ieder gewas vraagt wat anders, het ene wil veel voedingstoffen, is een echte veelvraat, een ander teeltje wil juist helemaal niets. Daar zijn mooie tabellen voor, die we dan naar onze schaal omrekenen en vertalen in aantal kruiwagens. En dan maar hopen dat iedereen de kruiwagens even vol laadt, want dat kan nogal wat verschillen.

Het allereerste wat we zaaien zijn de tuinbonen. We hebben ze 8 uur geweekt in lauw water om ze te laten zwellen en daarna in vochtig zand verder laten kiemen. Toen het eerste kiempje te zien was zijn ze op een plekje gezaaid in de grote kas. Daar mogen ze nu verder langzaam verder groeien in de hoop dat als ze boven komen de akker buiten gemest en gespit is, klaar om ze als plantje te ontvangen. Op deze manier zijn we altijd vroeg met onze tuinbonen, en daarom hebben we bijna nooit last van zwarte bonenluis of ander gespuis.

De verblijfruimte in de grote kas is inmiddels feestelijk in gebruik genomen als werkplaats/kantine voor de zorgboeren, het is heerlijk om ruimte en licht om je heen te hebben. Het kleine kasje werd echt te klein voor onze groeiende groep harde werkers.

In de wijngaard staat het werk even stil, na de voorsnoei wachten we de vorst even af, daarna kan het eigenlijke snoeien beginnen. Wel heb ik inmiddels 4 dagen intensieve scholing achter de rug,  waarin ik naast  het ontrafelen van veel  scheikundige formules ik ook 60 wijnen heb mogen proeven. Ja, Ja, het leven is zwaar….

Vriendelijke groet, Sijmen.

Heeft u de Kersttoespraak van de Koningin nog gehoord??

Wij een klein stukje over `duurzaamheid`.

Raar woord, duurzaamheid. Beetje ook een modewoord, soms ten onrechte gebruikt om verkeerde spullen aan de man te brengen. Zoals duurzaam vergaderen of duurzame bandenplak.

Duur, van op den lange duur, en zaam van tezamen, zo zal het wel bedoeld  zijn. Samen moeten we er voor zorgen dat het langer met onze grondstoffen en energie voort-duurt.

Dat kan wat geld betreft  in het begin iets duurder zijn maar op den duur goedkoper, dus eigenlijk is het goedkoopzaamheid.

Wat ik persoonlijk de laatste tijd een mooi woord vindt is `gunnen`.

Even een knopje in het hoofd omzetten, dan kan je heel veel gunnen. Het kost helemaal niets en je krijgt er veel voor terug.

Een plek in ons land voor vreemdelingen bijvoorbeeld, maar ook  jezelf meer  tijd voor een boek of film. Gunnen  geeft in tegenstelling tot misgunnen heel veel energie.

Iemand heel graag iets gunnen is dan weer wensen.

Zo wensen wij u van harte een goede gezondheid en een fijn jaar toe.

Waarin we elkaar en onszelf de nodige mooie momenten gunnen en duurzaam omgaan met wat ons gegeven is.

Wij doen ons best op deze mooie plek, dat is lekker concreet.

Zo is er nu in de grote kas een stuk afgescheiden waar we in de winter met onze hulpboeren kunnen werken. Wij zijn naast tuinderij/winkel/wijngaard ook Zorgboerderij, een tiental mensen vindt hier een plek waar hun aanwezigheid en werk gewaardeerd wordt.

In de zomer is er buiten voldoende te doen, maar in de winter is dat moeilijker. Dan is het fijn een plek te hebben die ook verwarmd kan worden en waar onze hulpboeren bezig kunnen zijn. Nu maken we van het snoeihout van de druiven mooie bosjes voor de bbq.  en met de Gemeente hebben we binnenkort een gesprek over het opknappen van hun parkbanken en afvalbakken.

De maand Januari wordt verder de grond rust gegund. Bij niet al teveel vorst zijn we voornamelijk bezig met het snoeien van de fruitbomen en de wijngaard en dat is nog een hele klus.

Het teeltplan moet worden opgesteld, de zaden besteld en hier en daar wacht er iets op een reparatie.

Maar we gunnen onszelf ook af en toe lekker vrij.

Vriendelijke groet, namens allen

Sijmen.

Na een prachtige Novembermaand, met veel zon, mooie luchten en bladeren die lang de bomen kleurden, is het nu alweer December.

Met een zeer stormachtig begin!! Het is goed dat de Sint weer vertrokken is, het dak is niet meer de veiligste plek ,deze dagen..

We hebben een gezellige Sinterklaas gehad, en nu de gedichten nog eens zijn  herlezen, het pakpapier bij het oud papier, liggen de gekregen boeken op een stapeltje te wachten op die heerlijke rustige winteravonden.

Gedurende de dag zijn we nog druk met een aantal zaken deze maand.

In de grote kas maken we voor onze hulpboeren, en natuurlijk ook voor onszelf, een verwarmde ruimte. Dat betekent tegelen, gas en wateraanvoer, keukentje maken, en nog heel veel andere zaken waarvoor we niet helemaal zijn opgeleid.

We ontdekken onder ons nieuwe talenten, en soms ook het ontbreken daarvan ..

In die nieuwe ruimte kunnen we koffie drinken en onze boterhammetjes opeten, en als het buiten te nat is klusjes doen .Natuurmonumenten heeft deze winter niet heel veel boswerk voor ons, dus zullen we meer binnen bezig zijn. Gereedschaps onderhoud, schilderwerk, en ook het maken van bundeltjes hout  van de gesnoeide druiventwijgen. Die zijn heel geschikt voor de barbecue volgende zomer..

( gegrilde nieuwe aardappeltjes, met asperges van eigen bodem en een glas eigen wijn; kan het nog mooier..)

Deze maand nemen we ook afscheid van Erik, die drie jaar lang onze hulpboeren heeft begeleid en nu zelf een tuinderij gaat beginnen. Hij heeft ervoor gezorgd dat alles wat op de tuin gebeurt  aan dagbesteding voldoet aan de kwaliteitseisen die nu van ons gevraagd worden.  We wensen hem heel veel goeds met zijn nieuwe project, en zullen hem volgend jaar ook zeker eens met ons allen bezoeken.

Julien neemt het stokje van hem over, zij zal zich binnenkort eens in een nieuwsbrief voorstellen.

Verder nadert natuurlijk de Kersttijd, en ons hele erf staat vol met kerstbomen. Sommigen al voor het tweede jaar, het zijn namelijk adoptiebomen, die zomers op een biologische tuin in Leusden staan, en de Kersttijd bij mensen thuis. Zo hoeven er niet telkens opnieuw bomen gekapt en getransporteerd te worden. Heeft U ook belangstelling voor zo`n boom? ze zijn er in verschillende maten.

Kortom, het is nog even een drukke, maar ook heel gezellige tijd..

Vriendelijke groet, namens allen,

Sijmen

Vrijdag de Dertiende heeft niet het alleenrecht op het brengen van ongeluk, soms heeft een doodgewone doordeweekse dag ook aspiraties om verkozen te worden als ongeluksbrenger.

Neem nu Woensdag de Tweede.

Een stralende dag, prachtig weer.

Die begon met een klein, maar heftig echtelijk meningsverschil.

Voor het naar buiten gaan was dat gelukkig weer opgelost.

Nadat de echte werkdag was begonnen kwam een van onze hulpboeren, Edwin, met de mededeling dat hij per ongeluk een steel had gebroken. Dat gebeurt wel vaker, maar dit was een steel van een stuk gereedschap wat moeilijk verkrijgbaar is.

Even later meldde Martin dat er in het weekend een kistje plantjes verdwenen was..

In het najaar, als de bloemenborders worden schoongemaakt worden hier en daar plantjes uitgestoken om in het voorjaar elders te worden geplant. Maar nu, plantjes weg ondanks het “ niet voor de verkoop“ bordje

Vlak daarna komt Edwin aangerend lang“s het pad al roepend, “NOOD AAN DE MAN“

 In zijn nooit aflatende ijver bij het verplanten van een Hortensia dacht hij een Bamboe-wortel tegen te komen, dus hop, de schep erin en doorsteken. Helaas, het was een zwarte ethyleen slang. Van onze waterleiding…

In de middagpauze  bleek vijf maande mail uit de mailbox verdwenen, en oh ja, het was de dag dat Papandreou meedeelde een referendum te willen houden..

Het was de bedoeling de werkdag te besluiten met doorzagen en het weghalen van een omgevallen boom in de wijngaard. Maar het werken met een kettingzaag op een dag als deze leek me ineens niet zo`n goed idee.

Inmiddels zijn de waterleiding en de steel  weer gerepareerd, blijven plantjes en mail zoek, heeft Griekenland, en wij dus ook, nog steeds een probleem en blijven we genieten van de mooie Herfst.

Een tijd waarin op onze groentestelling steeds meer wintergroenten te zien zijn.. aardperen, schorseneren, pastinaken, boerenkool, zuurkool. Tijd voor de stamppotjes en een boek bij de open haard. Ik vind de herfst en winter altijd een geweldige uitvinding na een drukke zomer.

Wat de open haard betreft: we verkopen nu ook open haardhout, afkomstig vanuit het Naardermeer. Een van de taken van Wouter Slors, de rietsnijder,  is het weghalen van alle bomen en boompjes. Zou dat niet gebeuren dan zou het Naardermeer al snel geen meer meer zijn maar veranderen in bos. Dit hout is netjes op maat, gekloofd en wel bij ons verkrijgbaar. Het brandt rustig en schoon en u steunt ook nog het Naardermeer.

Met vriendelijke groet, Sijmen.

De appel valt niet ver van de boom..

Dat betekent dat u dit jaar erg moet oppassen voordat u onder een boom plaats neemt..

Ze hangen namelijk erg vol dit jaar, zo vol als ik nooit eerder heb gezien..

Door het prachtige weer tijdens de bloei in Mei is de appelbloesem optimaal bestoven door de bijen, en alle regen in Juni,Juli en Augustus zorgde voor dat eventuele vruchtrui door droogte uitgebleven is..

Sommige takken hingen zo vol dat ze door een vroege herfststorm zelfs zijn  afgebroken .

De meeste van onze fruitbomen hebben een eigen sponsor en deze boomgaardvrienden hebben na een aantal magere jaren nu heel wat van de oogst uit te delen aan vrienden en familieleden.

De overige bomen oogsten we zelf. En zo zijn er nu appels met de mooiste namen in onze winkel,zoals:

Ingrid-Marie, een donkere schoonheid met pittige smaak,

Bramley`s , al 200 jaar Engelands beste keukenappel,

Groninger Kroon,waarvan de eerste zaailing gevonden is in 1875 in Noordbroek,

Sterappel, gepoetst een sieraad op de fruitschaal, en afkomstig uit Limburg.

Dubbele Bellefleur, Notarisappel, Dijkmans zoet enz, iedere appel en ook peer heeft zijn geschiedenis.

Het was tweede helft van de 19^e eeuw onder de notabelen heel erg populair om je bezig te houden met het veredelen van fruitrassen. Hielden de dames zich meer bezig met bloemen, de heren bekommerden zich om het Algemeen Nut.

Buiten bezig met snoeischaar en oculeermes, en op de Pomologische Vereniging met sigaren en cognac.. Tenminste, zo stel ik me dat dan voor..

Zo was er een heel actieve vereniging in Lunteren, waaronder een Notaris.

En dat bracht ons de Notarisappel.

Bij ons terras, bij de kas staat een uitdijende Goudrenet , die nu zelfs de tegels optilt. Deze inmiddels flinke boom is al drie maal verhuist.. Eerst naar Amsterdam, dan naar Kielwinderweer en  daarna naar het huidige plekje. .

En pas op, ga er niet onder zitten. Deze boom vol appeltaart en andere beloften moet is nog niet geheel geplukt..

Vriendelijke groet, Sijmen.

Nederland maakt zich op om massaal op vakantie te gaan. Genieten van zon, rust, de natuur en elkaar.

Ook op de tuin is het wat stiller, er hoeft niet veel meer geplant te worden. Het onkruid  kunnen we goed in de hand houden, en om te oogsten is nooit een straf.

Wel hebben we wat ongenode gasten op de tuin die ons als hun vakantieadres beschouwen.. Heerlijke rustige plek, hoor je ze denken, volop lekker eten en nog biologisch ook..

Allereerst zijn daar de reeën, een tweetal hinden met een kalfje, en een hinde alleen.

Regelmatig te vinden tussen uw en onze boontjes of knabbelend aan kropjes sla en aardbeienplantjes keurend waarvan wij zo graag zelf volgend jaar willen plukken.

Wij worden verstoord aangekeken als we ze vriendelijk vragen elders een terrasje te pakken, en ze komen iedere ochtend en avond weer terug.

Minder schadelijk, maar wel erg lastig zijn de wespen.  Waren ze vorig jaar volledig afwezig, dit jaar zijn ze er massaal en maken het de mensen op ons terras  moeilijk.. Daarnaast zijn ze ook heel vervelend voor het fruit in de winkel, we gaan proberen of een ventilator ze van het fruit kan afhouden..  Minder schadelijk zijn ze nu, maar straks als de druiven gaan rijpen kunnen wespen veel schade aanrichten .Omdat ze de schil van de druiven beschadigen wordt de druif vatbaar voor allerlei schimmels die later een nare bijsmaak aan de wijn kunnen geven.. Azijnsteek noem je dat dan.

Tuin en wijngaard staan er trouwens prachtig bij.. We zijn blij met de regen die we hebben gehad  die de bodemvoorraad weer heeft aangevuld. De sterke wind heeft helaas een halve kroon van een pruimenboom afgebroken, de boom stond daar al tien jaar, en moet nu helaas vervangen worden en weer opnieuw beginnen.  Door het mooie weer eind April hebben de bomen mooi gebloeid, als resultaat daarvan hangen ze nu vol met fruit..

Van de schapen die het gras kort houden zijn er nu een 5-tal geslacht.. Zij zijn verwerkt tot lapjes, gehakt en heerlijke merquezeworstjes. U vindt ze in de diepvries.

We willen straks de winter in met 11 ooitjes, dat is voor ons oppervlak aan gras een mooi aantal..

Over winter gesproken, komende week gaan we ook de boerenkool planten, en nog maar wat aardbeien voor volgend jaar.. Hopende dat de reeën ze met rust kunnen laten..

En mocht u ons, als achterblijvers , een leuke ansichtkaart willen sturen, vooral doen.. de leukste, meest passende origineelste inzending wordt beloond met een gratis groententas, op te halen de eerste week in september..

Vriendelijke groet, reis voorzichtig en een  goede zomer,

De tuin en winkelmedewerkers.

Land en Boschzigt

Leeuwenlaan 34

1243KB `s Graveland.

Wij zijn in Augustus op dinsdag en woensdag 2+3, 9+10, 16+17, 23+24 gesloten, alle donderdagen, vrijdagen en zaterdagen zijn we normaal open…

En om u niet veel auto- of fietskilometers te laten maken kunt u werkelijk voor al uw boodschappen in onze winkel terecht.

Er is veel naar nieuws deze dagen, over mensen die de weg kwijt zijn. In de wereld, of vaak ook in zichzelf. Dat maakt somber en verdrietig.
Toch moeten we proberen ook het goede nieuws te zien en op zijn waarde te schatten..
Daarom van ons wat goede nieuwtjes.
Allereerst hebben we er een nieuwe kracht bij, Evelien.
Zij is stagaire van de Warmonderhof en komt een seizoen lang ons buiten helpen met het zaaien, verzorgen en oogsten van de gewassen. Daarnaast gaat ze helpen bij het plannen van de groenteabonnementen en heeft beloofd ook af en toe een nieuwsbrief te schrijven.. U hoort en leest dus nog van haar.
Wat de groente-abonnementen, oftewel “de Tassen” betreft, na jarenlang een trouw bestand van afnemers is er een plotselinge groei te merken. Er heeft zich zelfs een bedrijf aangemeld waarvan de werknemers een tas nemen .
Op verzoek gaan we nu ook fruittassen maken, u kunt dan wekelijks een variatie aan fruit ter waarde van 8 euro in een fruittas krijgen. (bijv. 5 appels, 4 kiwi’s, 2 bananen, 2 mandarijnen, 2 peren)
Onze hulpboeren zijn er blij mee. Ze genieten van het inpakken en de verantwoordelijkheid daarbij.
Verder goed nieuws is dat door het warme weer van de afgelopen dagen de asperges al vroeg zijn gaan groeien. Waardoor de eersten misschien al volgende week te oogsten zijn. Belofte maakt schuld, dus zeggen we nog niks toe, maar ze komen eraan….
Omdat we ondanks het grote oppervlak aan asperges toch voor ieders behoefte tekort komen hebben we dit jaar het areaal verdubbeld. Een grote truck met oplegger bracht ons een aspergeplantmachine, en in een ochtend hebben we met z’n 5-en 11000 planten in de grond gezet.
Die moeten nu eerst twee seizoenen gaan groeien.

Daar heeft u nu nog niets aan, en volgend jaar ook nog niet. Maar het jaar daarop zou de oogst groot genoeg moeten zijn om iedereen tevreden te stellen.. Hoewel, we hebben een nieuw soort geplant, die nog beter smaakt. Op naar het volgende tekort misschien??.

Nog een leuk nieuwtje is dat we dit jaar onze Open Dag hebben vervroegd, op Zondag 8 Mei, Moederdag, bent u van harte welkom. Er valt weer heel veel te zien en te proeven, de dag begint om 11 uur.

Vriendelijke groet, Sijmen

De kans dat u nooit een bloemetje heeft ontvangen is vrij klein..
Wij doen niets liever dan bij allerlei gelegenheden elkaar te verassen met een bos bloemen.
Tot dat doel hebben wij zelfs 25 vazen en vaasjes in huis, want ja, ieder bosje heeft zijn eigen maat en bijbehorende vaas.
Onder alle soorten bloemen neemt de roos een bijzondere plaats in, door zijn fluweelzachte blaadjes, kleuren en geur. Van oudsher een bloem die je krijgt of geeft bij een bijzondere gelegenheid.
Wij hebben afgelopen week wel duizenden rozen gekregen. Rood, roze, lichtgeel, wit.
Met prachtige namen, als Alexander Girault, Easleys, Golden Rambler, Alchymist,
Adelaide d`Orleans enz..
Het enige wat we nog moeten doen is ze planten, want al die duizenden rozen zijn nu nog in de toekomst verborgen, maar gaan na zorgvuldig planten, water geven en snoeien over een jaar of twee drie bloeien in onze wijngaard op Hilverbeek.
Rozen en wijn hebben een special huwelijk, niet alleen op een speciale romantische avond, maar ook tijdens hun groei. En dat is iets minder romantisch.
Beiden zijn ontvankelijk voor bepaalde schimmels, de echte en de valse meeldauw. Bij rozen noem je dat ook wel `het wit`. Een witte poederachtige waas die op onderkant of bovenkant de bladeren aantast.
In de grote wijngaarden in Frankrijk werden en worden vaak rozen aan het begin van iedere rij geplant, rozen zijn namelijk net iets eerder ziek dan de meeste druiven.
Als de Boer ziet dat de rozen wit uitslaan weet hij dat het tijd is om de spuit uit de schuur te halen. En dat gebeurt helaas heel veel. Wist u dat 60% van de bestrijdingsmiddelen in Frankrijk in de wijnbouw worden gebruikt?? Op maar 10 % van het totale landbouwareaal?? Dan smaakt zo`n glaasje een stuk minder..
Onze druiven worden niet zo gauw ziek, ze in hoge mate resistent tegen de meeldauw. En preventief spuiten we een aantal biologische middelen.
Maar toch misten we, hoewel ze dus niet nodig zijn, de rozen.
We hebben van de biologische rozenkwekerij `de Bierkreek`, in IJzendijke 30 prachtige grote rozenplanten gekregen. Ze worden geplant op het rechte stuk van de slangemuur, zodat na een aantal jaren er een muur van rozen staat, van wel 40 meter lang. Een lust voor oog en neus.
Ik ben bang dat we dan onze vazenverzameling moeten uitbreiden met een paar speciale rozenvaasjes.

Mocht u zelf ineens het gevoel krijgen dat uw tuin nog een roos mist, bezoek dan eens hun site, www.bierkreek.nl Alles over rozen, voeding, snoeien, en vooral soorten. Te zoeken op kleur, geur, ziektegevoeligheid, windgevoeligheid , doornloosheid enz. En een bezoek in combinatie met de mooiste stranden van ons land is de moeite waard..

Vriendelijke groet, Sijmen.

Vergeten groenten.
Nee, niet het zakje witlof wat we soms tussen de appels vinden, en waarvoor u thuis al drie maal uw tas heeft omgekeerd.. Vergeten groenten zijn die groenten die al jaren niemand wil eten, omdat ze te bewerkelijk zijn om schoon te maken. Te moeilijk om goed te bereiden, waarvoor uitzonderlijke culinair talenten nodig zijn, of die leiden tot ongewenste winderigheid. ..
Laat maar liggen, we nemen wel een pot appelmoes is dan al gauw het credo..
Gebeurt dat jaren achtereen, dan raakt een groente echt vergeten, en daardoor niet meer gegeten..
Maar, er is een waar vergeten groenten revival, dank zij o.a. de slow-food beweging
is koken weer fun geworden en tijd gespendeerd aan het koken is weer Quality-time.. Vooral als je het met Engelse termen lardeert.

Zo zijn topinambour, herfstraapjes, pastinaken en schorseneren weer met regelmaat op onze borden te vinden, en een enkeling waagt zich zelfs aan de koolraap , zij het met een alternatieve saus van sinaasappel- en mandarijnenpartjes.
Een schaduwzijde aan al die nieuwe herontdekkingen is er echter ook.
Ons bord is slechts 30 cm in doorsnee, en Hollanders als we zijn eten we slechts
eenmaal per dag warm..
Dat leidt automatisch tot verdringing en raken er andere groenten weer in onmin, en misschien zelfs in de toekomst vergeten.
Neem bijvoorbeeld de Koningin onder de groenten.
Vroeger de trots van elke (volks)tuinder. Moeilijk te telen, alleen de beste grond is goed genoeg. Daarnaast heel kieskeurig in de bemesting, iedere dag aandacht vragend om niet te verkleuren en met een heel kort oogstmoment.
Een groente die door deze eigenschappen meestal flink aan de prijs was en daardoor voornamelijk op de zondag werd gegeten..
Inderdaad, u raadt het al , de Bloemkool . En dan wel de Hollandse, want de Franse is niet te eten, weten de ouderen onder u nog te vertellen.
(het is inderdaad waar dat de Franse bloemkool vroeger bemest werd met menselijke fecaliën, wat in de smaak tot uitdrukking kwam. En een slechte reputatie raak je ook na tientallen jaren niet kwijt)
De bloemkool dus, vroeger teelden wij die met veel plezier in het voorjaar onder glas, en werden ze door u als klant hogelijk gewaardeerd. Nu is ze echter een stiefkindje in ons schap. Verdrongen door die nieuwe ouderwetse vergeten groenten en door haar zusje, de broccoli.
Terwijl ze toch heel smakelijk is, zelfs de Franse.
Want ook daar weet men intussen de mest doorwerkt in de smaak, en dat alleen de beste mestcompost goed genoeg is om een smakelijke bloemkool te telen.
Wij stomen de bloemkool het liefst, samen met wat wortel, venkel en pastinaak. Zonder zout, sausjes of andere grappen.
Of roerbakken, met kokosmelk en Indiase kruidencurrry..
Bloemkool hoort tot ons Nationaal Erfgoed, wees er zuinig op…

Groet, Sijmen.

En, bent u ook weer verwend met een lekker geurtje?? Het is, of was, toch weer Valentijnsdag, de dag om je partner te laten weten dat hij of zij  als bloemetje lekkerder ruikt dan van zichzelf.
Maar waarom moeten mensen naar bloemetjes ruiken??
Vraag een zeeman wat lekker ruikt en het is de zilte zee.
Een meubelmaker geniet  van het hout in zijn werkplaats
Benzine en de lucht van geslepen metaal ruiken lekker.
Vraag het een tuinder en hij antwoord mest.
Deze week was het zover. In de maand Februari mag er volgens de mestwet de mest op het land uitgebracht  worden.
Wij hebben ons eigen recept. Een jaar van te voren komt er een grote vrachtwagen zogenaamde champost brengen, dat is een mengsel van stro en mest . Door een rijk en gecompliceerd bacterieleven is die mest gaan broeien, en daarna zijn er de champignons op gaan groeien. Als zo`n  hoop gestort wordt slaat de damp er nog van af, en ruik je een zware, zoete geur.
We maken van deze mest een grote kuip, en daarin wordt er drijfmest gereden van biologische koeien uit Abcoude. Flink roeren, kruiden(preparaten) erin, half jaartje laten sudderen, nog eens roeren en na een jaar heb je prachtige mest. Mooi van structuur, makkelijk te verdelen en voor de gewassen geen fast-food, maar een vol bord waar ze een heel seizoen lekker van kunnen eten.
De geur van deze mest in het voorjaar is een geur vol belofte van wat nog komen gaat..
Grappig hè, zo rond Valentijnsdag..
Vriendelijke groet, ik moet weer gauw naar buiten.
Nog even ruiken.
Sijmen

Allereerst mag u ons, voor zover u het al niet gedaan heeft, feliciteren. Wij zijn de blijde opa en oma geworden van een meisje met de naam Sara.
En Esther Ekelmans, die u uit de winkel kent, is bevallen van een zoon, Ruben. Dus veel nieuw leven in dit nog prille jaar.
Onze dochter woont in Zwitserland en wij hebben de eerste 14 dagen bij schoonzoon en dochter, Sergio en Linde, gelogeerd en van dichtbij mee mogen maken hoe een klein kindje een start maakt in het leven, wat dan ook tevens de start is van een gezin.
Bij alles wat nieuw uit de verpakking komt fladdert er wel een gebruiksaanwijzing mee, vaak in handige talen zoals het Fins of Koreaans. Ikea doet het handiger, met alleen tekeningetjes van een mannetje. (Wel weer een mannetje trouwens die al die schroefjes vastzet).
Maar krijg je een nieuw mensje aan je zorg toevertrouwd zit er nooit een passend foldertje bij.
Natuurlijk zijn er heel veel boekjes, en nog meer meningen. Wel wakker maken of laten slapen, laten huilen of aanleggen, eerst badje of daarna enz. Maar al die kleine mensjes verschillen, en het is aan de nieuwe, door slaapgebrek en emoties overmande ouders de taak om daar een weg in te vinden..En dat lukt ze goed daar in Zwitserland, daar zijn we best gerust op.

Bij zakjes zaad staat meestal op de achterkant hoe je van een onooglijk zaadje een mooie krop sla of een prachtige bloem kunt kweken. Soms in tekst, vaak ook zoals bij Ikea met duidelijke pictogrammen. De bloem is dan op alle pakjes dezelfde saaie Margriet, met daarbij de hoogte, het aantal cm tot de buurbloem, en een hele of halve zon.
Dat laatste is het moeilijkst, want wat is nu halfschaduw?? De hele dag een beetje zon, of alleen `s ochtends volle zon en dan schaduw?? En hoe is het dan met de bemesting, en wat wordt het weer dit jaar.. Veel regen, of juist heel droog.
Gelukkig is er dan de ervaring.
Met kinderen krijgen is dat wat lastiger en begrotelijk, maar een tuinjaar begint ieder jaar weer opnieuw..
De teeltplannen waar we in schema hebben gebracht wat we waar en wanneer gaan zaaien en planten hangen klaar , de zaden zijn of worden besteld en onze jarenlange ervaring, en daarmee ontwikkelde intuïtie moet ons leiden .
We hopen op een jaar dat we van heel veel lekkere en mooie groenten en bloemen kunnen genieten.
En van onze kleindochter Sara natuurlijk.
Want Zwitserland is soms wel erg ver weg!
Vriendelijke groet,
Sijmen.

P.S. Om alvast te noteren!! Zondag 8 mei is onze grote Open Dag!!!!
Familieleden, kennissen, kinderen en kleinkinderen van harte welkom..

Allereerst een goed 2011 gewenst, met daarin veel mooie momenten.
Vroeger, en dan ook heel vroeger, was voor mij de maand Januari in het jaar zoals de zondag in de week, heel lang en heel saai..
Na de maand December, met Sinterklaas, Kerst en Oud & Nieuw volgde een maand waarin niets gebeurde, een maand met korte dagen, kou en nattigheid. En dan ook nog eens 31 dagen lang.
Nu is het echter één van mijn favorieten.
Korte dagen betekent ‘s avonds lekker bij de houtkachel lezen zonder schuldgevoel over wat er buiten nog moet gebeuren.
Heerlijk alle zgn. belangrijke post op een hoop laten liggen, volgende week is er ook wel tijd.
En de BTW- aangifte moet pas weer eind Maart dus de boekhoudster is met niets ook tevreden.
En wat is er nog leuker om met een teeltplan bezig te zijn en zaden te bestellen voor een tuin die nog alleen in het hoofd bestaat.
Waar dus geen onkruid groeit, het op tijd regent en ziekten een onbekend begrip zijn. Dit wordt een jaar met de mooiste bloemen en de heerlijkste groenten en bij twijfel kijke men nog even goed naar de mooie afbeeldingen in de gidsen of op het zakje zaad.
Wat de maand Januari nog leuker gaat maken is de geboorte van ons eerste kleinkind.  Ik heb nooit gedacht dat ik dat zo leuk zou vinden en ook zo spannend. De geboorten van onze twee dochters waren heel bijzondere momenten, ook de zorg daarna.
Nu ervaren we dat opnieuw, maar op een of andere manier intensiever…
Misschien omdat we nu ouder zijn geworden en meer weten wat er goed, maar ook fout kan gaan. Of dat onze herinneringen zich verdiepen, een laagje extra krijgen.
Wat het wordt en wanneer precies weten we nog niet.. Wel wààr, in Lugano in Zwitserland, waar ze met haar man sinds kort woont.
Dus staat onze koffer staat bijna gepakt, een mand met cadeautjes in de auto en de telefoon paraat.
Januari, een spannende, enerverende maand.
Vriendelijke groet, met de volgende brief hoort u meer..
Sijmen en Sis.

Gisteren hebben Martin en ik een zakelijk uitje gehad, en dat gebeurt niet vaak.
Gewoonlijk hebben we het te druk om op de vele uitnodigingen in te aan, die ons iedere winter worden gestuurd. Variërend van  jubilerende mechanisatiebedrijven, fuserende veilingen, symposia over voeding en derde wereld, boerenoverleg, enzó
Maar deze was te leuk, een middag en avond over asperges, peulen, aardbeien, en mechanisatie op kleine tuinbouwbedrijven. Met, niet onbelangrijk, een biologische lunch, en nog belangrijker, de bijeenkomst werd gehouden op het bedrijf `De Stroom`.
Dit groente abonnementbedrijf  ligt in het mooie plaatsje Hemmen, vlak bij Wageningen in de Betuwe.
En, dat was de echte doorslag gevende reden van ons bezoek, is opgezet 5 jaar geleden door Angelien en Welmoed. 2 meiden, nu jonge vrouwen, die op onze tuin een aantal jaren stage hebben gelopen en het vak geleerd.
Zij hebben het laatste jaar van hun werkervaring hier een groot deel van de tuin  onder hun hoede gehad, waaronder ook de hele organisatie van de Groentepakketten, inclusief het telen van  de gewassen. Ze maakten de teeltplanning, bestelden het zaad en verzorden de teelten tot en met de oogst.

Met hun sterke wil om een eigen bedrijf te beginnen hebben ze het voor elkaar gekregen een plek te vinden, en hebben nu een mooi bedrijf opgebouwd.
Hemmen is langzamerhand een biologisch dorpje aan het worden, met hun tuinderij, een biologisch akkerbouwbedrijf waar ze hecht mee samenwerken, een grote hoogstamboomgaard met te adopteren fruitbomen, een biologische veehouder, natuurvoedingswinkel , milieueducatiecentrum enz. En alles en iedereen werkt daarin  samen..
U begrijpt, een beetje trots zijn we wel op onze meiden, en we moeten de hartelijke groeten doen aan alle bekenden.
Verder was de lunch heerlijk, en  ja, die lezingen, dat wisten we eigenlijk wel..

Vriendelijke groet, van een bijgeschoolde Sijmen en Martin.
En gaat u komend voorjaar fietsen in de Betuwe, Hemmen is de moeite waard, en doe ze dan gelijk de groeten.

Hilversum = Mediastad. Daar merken we niet zoveel van.
Wel worden we enkele malen per jaar gebeld of er voor een programma de tuin gebruikt kan worden als locatie, of is er met grote spoed een opname nodig van een veld spruitjes of een bed sla. De vraag over sla wordt dan meestal in Januari gesteld, en die met spruitjes in de zomer.. Ook is er eens serieus gevraagd of we zuurkool op het land hadden staan.
Vaak zeggen we nee ,het maken van opname`s kost n.l.  altijd veel tijd waar niets tegenover staat. Soms zeggen we ja.
Deze week wilde de schooltelevisie een opname maken voor groep 6 tot 8 over het weer, en hoe belangrijk dat is in ons werk. Die ochtend had ik ruim de tijd voor om over het weer na te denken, want meedoen aan een t.v. opname is vooral een kwestie van geduldig wachten.
Tot de wolk weg is, de hond niet meer blaft, het vliegtuig verder is gevlogen, de lens is schoongemaakt, de bladblazer van de buren, de wolk weg is, de hond, bladblazer, buren, enz..

Het was een raar en moeilijk jaar..April  en Mei waren droog, maar ook heel koud waardoor de groei langzaam op gang kwam.. Er volgde ook een droge zomer tot Augustus, toen werd het weer nat en in September koud. Daardoor is de boerenkool erg klein gebleven..
We hebben hele mooie sla en boontjes gehad, met weinig last van luis.. Maar de suikermaïs, prei, uien en bospeen hadden met wat meer regen een stuk meer opgebracht. En ook de pompoenen zijn te klein gebleven.
Volgend jaar moeten we misschien toch maar wat meer de beregening gebruiken..
Maar ja, misschien wordt het dan wel weer heel nat..
In de kas is inmiddels de veldsla en winterpostelein goed aan de groei, en we hopen met een week of twee te kunnen beginnen met oogsten, dan hebben we weer vers groen uit de eigen tuin in het assortiment.  De schorseneren zijn een beetje kort, maar wel lekker dik, en de topinamboer heeft het weer goed gedaan en kan ons de hele winter van die lekkere soep voorzien..

Mocht het trouwens net zo`n barre winter worden als de afgelopen winter waardoor we voor sommigen onder u slecht bereikbaar zijn, of  is er een andere reden waardoor u niet kunt komen, laat het ons weten. Vanaf €45.00 bezorgen wij uw boodschappen in de regio thuis zonder bijkomende kosten.. U kunt uw bestelling dan doorbellen naar de winkel,  035-6563867

Het is nog een beetje vroeg, maar mocht u iemand of meerdere iemanden willen verblijden met een Kerstpakket met een meerwaarde, neem dan eens contact op met Sissie of Willem.
Een voorbeeld staat in de winkel.
En laten we nu mogen genieten van een  echte Herfst, met  van die mooie Hollandse luchten.

Vriendelijke groet, Sijmen

Bij zomers weer horen zomerse geuren. Als eerste de geur van pas gemaaid gras, of nog fijner de geur van gras dat al bijna hooi is en nog een keer wordt geschud. . Dat komt niet veel meer voor tegenwoordig,  gras verdwijnt jammer genoeg al na een dag of twee in plastic balen of in de kuil. Goed kuilgras ruikt ook lekker, maar lang niet zo fijn als hooi.
En dan natuurlijk de geur van aardbeien, gerijpt in de zon. Dus niet de geurloze harde Spaanse of kasaardbeien, maar de echte, op het stro gerijpte Elsanta ‘s en Lambada’s.
Korte tijd zijn ze er,slechts een week of drie. Maar een geur..
Een van de vreugden van het tuinder-zijn is dat ik ook `s avonds laat en ‘s ochtends vroeg mijn rondje maak. ‘s Avonds om te kijken of de deuren gesloten zijn, de ramen van de kas op een kiertje staan, alle kranen gesloten enz.
In het donker weet ik feilloos de weg te vinden, een zaklamp is aan mij niet besteed. En als het heel erg donker is helpt mijn neus. Bij de wei ruik ik de schapen,de rijpe aardbeien staan midden op de tuin, en even later ruik ik de zoete geur van de bloeiende tuinbonen. Even verder is de verse aarde te ruiken van de afgeploegde aspergebedden.
De crambe of zeekool langs het betonpad op weg naar huis ruikt naar twintig potten honing, in de bocht geurt er de lievevrouwen bedstro,  en weer thuisgekomen ruik ik mijn bed.
`s Ochtends is het al heel vroeg licht en hangt er nog wat vocht in de lucht. Dan ruik je meer de bomen, het water en het bedauwde gras.
En natuurlijk de eerste kop koffie..
Heerlijk om een neus te hebben, ik zou niet zonder willen.

P.S. Ooit wel eens vliegende aardbeien gezien??
Wij wel, met de regelmaat van een lijndienst vliegt ieder half uur een merel over ons heen, met in zijn snavel een grote rode aardbei. Ik verdenk hem van een klein winkeltje ergens in een boom, met het bordje
“vers van het land.”

De maand Mei begon met twee hele koude weken, de koudste twee sinds 1982 als ik het goed gehoord heb van een van onze weermannen.
Dat merkten we ook aan de groei van de gewassen, of beter gezegd aan het niet groeien daarvan. De stamboontjes en suikermaïs waren op de gok al vroeg gezaaid in  derde week April en kwamen mooi boven, en toen  bleef het daar bij. Het groen trok er uit weg, en zoals wij blauw van de kou kunnen zijn, werden zij  geel.
Ook de asperges wilden maar niet komen, wat regelmatig tot een tekort leidde, en op zaterdagen  zelfs tot een wachtrijtje bij de was-en sorteermachine.. Dat stemde, beetje ijdel als wij zijn, ook tot genoegen, dat onze asperges zo worden gewaardeerd dat zelfs een half uurtje wachten niet erg werd gevonden.
Nu is echter het voorjaar echt losgebroken, en het was fijn dat iedereen die dat wilde voor de Pinksterdagen met voldoende asperges naar huis kon. Ook de andere groenten beginnen nu goed te groeien, de eerste kroppen sla van buiten worden geoogst en de rabarber maakt mooie lange rode stelen. Een groente die langzaam ook door jongere mensen wordt herontdekt.

Inmiddels hebben we alweer voor de tweede maal worteltjes, maïs, bonen en zonnebloemen gezaaid.
Dat doen we met een regelmaat tot half Juli, zodat we ook een lange tijd kunnen oogsten om deze in de winkel hebben. Ook de pompoenplanten en courgettes zijn de grond ingegaan, Zo raken langzaam de lege bedden gevuld. We hebben dit jaar een extra bed aardbeien, en het zal niet lang meer duren of het (zelf)plukken gaat weer beginnen. Er ligt een dik pak stro tussen de planten waar de aardbeien straks op liggen, dan worden ze niet door opspattend water nat en gaan ze minder snel schimmelen. Wist u dat ze daarom in het Engels strawberries heten??
En U mag straks inderdaad zelf komen plukken..

Aan de overkant van de weg in de wijngaard hebben we de laatste twee rijen druiven geplant, daar was vorig jaar geen plantmateriaal meer voor te krijgen.
Door de strenge winter, die we al bijna weer vergeten zijn, waren er ook 90 planten doodgegaan, en die zijn nu ook vervangen.
Langs het pad is het nu een feest van kleuren met alle bloeiende bloemen., waarin het geelgroen van de Wede de boventoon voert.

De eerste tuinclubs hebben al een rondleiding gehad, en de agenda raakt al aardig vol met geplande excursies. Waaronder het zelf aspergesteken erg populair is. Kortom, de drukke , maar ook zo mooie tijd is weer aangebroken!! Vriendelijke groet, Sijmen.

P.S.
Wilt u zelf een keertje ervaren hoe het is om asperges te steken dan kan dat zaterdag  29 mei.  U hoort van mij alles over de geschiedenis en teelt van asperges, en mag daarna het land op om zelf te oogsten.
Daarna wacht er een heerlijk asperge-diner op u in de Serre.

Opgeven kan bij Ellen Majoor, 06-40174610 of mail naar info@deserresgraveland.nl

April is de maand van het Zaaien. En zaaien heeft iets magisch. Dat begint al bij het zaad zelf, bij het oneindige aantal soorten, vormen en kleuren..
Van het bijna niet zichtbare pikzwarte zaad van de winterpostelein tot de supergrote kokosnoot.
Zonnebloempitjes kennen we allemaal, maar heeft u wel eens gezien hoe mooi een preizaadje is?? Of hoe vreemd het stokje waar een schorseneer uit moet groeien??
Wat trouwens ook een wonder is, dat er uit zoiets doods als een zaadje, droog en onbeweeglijk, weer leven te voorschijn komt.
Sommige zaden kunnen wel tientallen jaren blijven liggen, om dan te ontkiemen.
Als u het bewust eens mee wilt maken, neem dan een droge erwt of boon. Laat hem een week liggen, en zie, er gebeurt helemaal niets. En volgend jaar, als u hem nog nier vergeten bent, is er ook nog niets gebeurd. Leg je hem in vochtig zand en een beetje warm, en in drie dagen is hij opgezwollen en komt er een kiem/wortel uit. Dat is toch geen wonder, denkt u misschien.
Nou, dat vind ik wel.
En dan het zaaien zelf. In de natuur zijn er allerlei slimme manieren waarop het zaad zich verspreidt. Door de wind, zoals bij de paardebloem, over zee dobberend, zoals de kokosnoot, door zich aan mens of dier te hechten, mee te vliegen met vogels en de springbalsemien schiet zelf zijn zaadjes de ruimte in, met de hoop dat ze ergens goed terecht komen..
Op de tuin houden we niet zo van het toeval en doen we alles planmatig..
Eerst bepalen we welke gewassen we willen en dan waar. Voor dat gewas scheppen we dan de ideale omgeving, de juiste hoeveelheid mest, een goede grondstructuur en voldoende vocht. Dan bepalen we het tijdstip. Sommige zaden kunnen heel goed tegen kou en kunnen al vroeg worden gezaaid. In de natuur worden ook bijna alle zaden al voor de winter verspreid tenslotte..
Maar er zijn ook gewassen die absoluut niet tegen kou en nattigheid kunnen, of tegen een late nachtvorst. Voor die gewassen moet de grond voldoende warm zijn, en die mogen pas boven de grond komen na de IJsheiligen. Die zaaien we pas vanaf eind April.
Een enkel gewas zaaien we breedwerpig, zo uit de zaaibak of emmer in een regelmatig ritme stappend. Bij een veldje graan of groenbemester, wat snel dichtgroeit is dat de makkelijkste manier en heel leuk om te doen.
Maar de meeste gewassen zaaien we op rechte rijtjes. Want er zijn duizenden zaadjes van andere planten die het op die plek ook de ideale omgeving vinden om  te ontkiemen.
Voor het gemak noemen we dat onkruid. Het zaaien op rijtjes maakt het ons makkelijker deze te herkennen en ons er al schoffelen en wiedend van te ontdoen.
Meestal zaaien wij met een handzaaimachine, het ontwerp is al ruim 100 jaar oud. Hij maakt een voortje, een borsteltje veegt de zaadjes door een gaatje. Omdat soorten zaden allemaal verschillend van grootte zijn, zijn er verschillende maten gaatjes.
En een wieltje drukt het voortje weer dicht.
En dan is er geen weg meer terug en begint de start van een gewas. In de hoop dat alle beslissingen die vooraf genomen zijn juist blijken, dat het weer zorgt voor een goede groei, dat er genoeg handen zijn om te wieden en oogsten en dat u er straks van wilt genieten.
Maar dat duurt nog even.
Vriendelijke groet, Sijmen.

Het lijkt er misschien niet op, met al die sneeuw; en ijs buiten, maar het groeiseizoen is echt begonnen.
De teeltplannen zijn gemaakt, de zaden besteld, de kas bemest en daar zijn ook de eerste raapsteeltjes gezaaid. Ook liggen in vochtig scherp zand de tuinboonzaden te kiemen, deze worden straks in de kas opgekweekt tot ze naar buiten kunnen.
En tja, buiten, daar lijkt niet zoveel te gebeuren. Maar niets is minder waar. De hazelaar bloeit volop, met kleine karmijnrode bloempjes, en lenteklokjes en sneeuwklokjes staan op springen om ons te verassen.
Bij onze voordeur staat een bruin-oranje bloeiende; toverhazelaar, die prachtig afsteekt tegen de witte sneeuw.
De hoogstamboomgaard is voor de helft gesnoeid,; de andere helft wacht op de volgende; vorstvrije dagen. Soms hebben de schapen die daar nu verblijven een wit dekentje van sneeuw, want ze blijven gewoon buiten slapen, met hun dunne beentjes veilig ingetrokken onder hun warme buik.;
En in de wijngaard is ook voor de eerste maal gesnoeid.
Al vroeg in het jaar komt de sapstroom van de planten op gang, daarvoor moet het snoeien zijn gebeurt om `bloeden`te voorkomen.
Omdat het voor ons allemaal nieuw is ben ik eerst op excursie geweest.
Bij Arnhem ligt de wijngaard ‘De Slapende Engel’, Jet Wester, fanatiek vakvrouw, heeft mij daar de grondbeginselen bijgebracht.
;Uit de vakliteratuur en van internet is veel te leren, maar ik wil het graag ook in de praktijk zien. Vooral omdat in de eerste drie jaren; de wijnstok zijn vorm moet gaan krijgen, en er heel veel keuzes zijn te maken op dit moment.
De eerste knip is een daalder waard, zou een passend nieuw spreekwoord kunnen zijn.;
Afgelopen vrijdag zijn die eerste knippen gezet, er was even geen vorst, en voor de zekerheid hebben we een `oogje` hoger gesnoeid.; Mocht het erg gaan vriezen, dan is er wat speling.
Zal wel`, denkt u nu, maar uitleggen via deze brief gaat mij niet lukken.; Ik kan het wel laten zien. De uiteindelijke vorm wordt een “dubbel-guyot“ , met als het goed gaat 14 trossen per plant.
De komende weken gaan we meer leidraden aanbrengen boven de planten, een eenmalige grote klus.
Ondertussen volgen Sissie en ik een wijnproef-cursus bij Stijn, de wijninkoper hier uit het dorp en enthousiast vrijwilliger vanaf de start. We zijn er inmiddels achter dat goed proeven , kijken en met aandacht ruiken misschien wel moeilijker is dan het laten groeien van de wijnstok.; Stijn is erg streng, en begrippen als vies of lekker zijn bij hem uit den boze.
Maar vindt maar eens woorden voor geuren en smaken, het is hard werken zo`n avond.
We hebben het graag voor u over,
met vriendelijke groet, Sijmen.