2013, het koudste voorjaar sinds 1976 hoorde ik iemand zeggen.. 1976, toen was ik nog een student met een kop vol haar, pratend over wereldproblemen en had k nog nooit een aardappel in de grond gestopt..

Nu in 2014 met aanzienlijk minder haar en wel heel veel aardappels later verbaas ik me over dit toch wel heel andere voorjaar dan alle voorgaande. Zo heb ik afgelopen dagen al 3 ringslangen gezien, meestal zie ik die pas vanaf juni..

IJsvogeltjes zijn er de afgelopen twee jaar niet, en dat is logisch door alle vorst. Maar aardvlooien, kleine kevertjes die gaatjes in de raapstelen maken en ieder jaar met duizenden in de droge korstige bovengrond huizen….Niet eentje, en dus dit jaar krijgen we allemaal gave raapsteeltjes van de koude (dus buiten) grond .

Ook de duiven die ieder jaar een plaag in de doperwtjes en peultjes vormen zijn allemaal ergens anders neergestreken.

En de peulen, blauwschokkers, sugarsnaps en doperwten klimmen vrolijk ongeschonden omhoog in het gaas..

Groene bladluis kan met Oostenwind de ramen van de kas binnenwaaien en de sla koloniseren, niet gezien dit jaar.. En de muizen die normaliter de pompoenzaden belagen in het voorjaar: ook niet zichtbaar aanwezig. En zelfs de”wolf”, tuindersnaam voor een schimmel in de voorjaarsspinazie, is niet in ons land gesignaleerd. Wel een brutale ree, etend van onze bietjes.. We hebben daarom al vroeg met gaas een soort omheining om de tuin gemaakt..

Kortom, het is allemaal wat anders..

Ook wat later dan anders is nu de asperge-oogst op gang gekomen.

En ze zijn heerlijk.. Net als onze zelfgemaakte aspergesoep, te vinden in de diepvries.

Vriendelijke groet, en altijd dezelfde

Sijmen.

Een nieuw begrip, De Schaal van Hoop…

Naast graden Celsius, Fahrenheit, Beaufort en Richter hanteren we een nieuwe meet-eenheid op onze tuinderij, de Schaal van Hoop. .  .Wij hebben dit jaar een enthousiaste groep stagiaires Deeltijdopleiding Biologische landbouw  en afgelopen Vrijdag kwam de hele groep bijeen voor een dagje praktijkstudie.. Er worden dan kuilen gegraven om te kijken hoe de bodem is opgebouwd, gepraat over plantafstanden en opbrengstnotatie, preparaten geroerd en uitgebracht en gesnoven aan de mest voor volgend jaar. Ook  hebben we  alles wat nu al in de grond gezaaid of geplant is bekeken, en zo ontstond de term, Schaal van de Hoop. .Die loopt van 1 tot 10.   We hebben zoals iedereen weet een extreme maand Maart achter de rug waarin we in het begin nog veel hebben kunnen doen,  waarna  een snijdende harde Oostenwind en vorst in de nacht veel  van de zaaisels en planten hebben gevraagd. En soms zoveel dat er geen hoop meer is dat het nog iets kan worden…

Om maar te noemen: de vroegste  bospeen krijgt een 3, een kleine kans dat de zaadjes, net gekiemd, nog verder groeien in de uitgedroogde bovengrond.. Opnieuw zaaien dus. De aspergeplanten die we opgroeven tonen nog geen lust om stengels te vormen, dus hoop op een vroege oogst ? nou een 2tje.  De tuinbonen hebben heel erg geleden van de wind,  maar desondanks herstellen ze zich goed, een 8 wordt dat. Blauwschokkers en peulen, ondanks bevriezing komen nu de eerste kopjes boven, een mooie 9.  Maar de eerste bakken met  pak-soy, sla en andijvie die we iedere 14 dagen krijgen van onze plantenleverancier hebben we niet eens geplant en zijn zo op de mesthoop gegooid. Ze hebben zolang moeten wachten dat ze nu alleen maar heel snel in bloei zouden schieten. Tja, dat is dus een 0.. Spitskool, letterlijk blauw geworden van de kou, kan wel wat hebben en krijgt een 7.

En onze persoonlijke hoop op een gezond en succesvol jaar? Een 9. Want tuinders zijn immer optimistische mensen.

Vriendelijke groet

Sijmen

Stel, U bent gek op Paaseieren..U kunt bijna niet wachten tot de Paashaas is geweest en u `s ochtends vroeg de tuindeuren open kan doen om in het gras en de struiken, nog  vochtig van de dauw, te zoeken naar die heerlijke chocolade eitjes in hun vrolijke papiertjes.. Puur, melk, al of niet gevuld met nootjes en lekkere fondant. Behalve dat u zo gek bent op Paaseitjes bent U ook nog eens erg slim…  U vangt de Paashaas, door een uitgekiend  programma verstoort U zijn dag- en jaar ritme waardoor het volgend jaar  het arme dier In Februari al aan het verstoppen gaat.. Zo hoeft u minder lang te wachten en bent u de eerste in de straat die al met een blijde chocolade smile rondloopt.. Raar verhaal??

Wel als het over chocoladeeitjes gaat, maar niet over asperges. De aspergeplant is een vaste plant, die tientallen jaren oud kan worden. Ieder jaar als de bodem een bepaalde temperatuur heeft bereikt vormt hij nieuwe scheuten, die naar boven groeien en die wij zo lekker vinden. Dat moment van uitlopen kan een weekje verschillen, dat hangt van het voorjaar af. Maar meestal is eind April, begin Mei de tijd dat de planten hun groei starten.  Sommige mensen kunnen echter niet wachten op dat feest, halen de asperges uit Chili of Peru of bouwen boven hun asperges een kas, leggen er warmwaterslangen onder of verzinnen nog andere trucs.   Maar wordt het Feest daardoor nou geslaagder  dan een maand later??  Want binnen de kortste keren is de hele straat Paashazen aan het vangen en zijn chocolade eitjes in Februari heel normaal.  En zelfs de Pers en de restaurants weten niet beter en promoten de asperges ver voor hun natuurlijke oogsttijd.. Niet doen dus, die asperges eten. Gewoon nog even wachten. Net als op mooi voorjaars weer, maar daar wordt al genoeg over gepraat.

Goede Paasdagen, geniet van de eitjes, en tot een volgende brief.

Sijmen.

Kraanvogels zijn in Japan de brengers van geluk.

Een van de eerste Origami figuurtjes is dan ook het vouwen van een kraanvogeltje, die je elkaar cadeau kan doen. In deze tijd zie je ze soms in het Oosten van ons land wanneer ze van hun overwintergebieden in Spanje en Noord-Afrika op weg zijn naar hun broedgebieden in Scandinavië en Noord –Rusland. Wij kregen deze week op een ochtend ruim 50 Kraanvogels cadeau, als een grote V kwamen ze uit het Westen, maakten een bocht over de tuin en vervolgden hun vlucht naar het Noorden.. Ruim 50 stuks, voor iedere week van het jaar een geluksbrenger.. Dat belooft dus wat….. Deze week was het in iedere geval een heerlijke en hoogst productieve week. De warme dagen maakten het mogelijk al het achterstallig zaai- en plantwerk te doen. De loonwerker had juist voor het weekend de tuin gespit, waarna de teeltbedden konden worden uitgemeten en de paadjes werden ` ingelopen`. Daarna konden de laatste oneffenheden worden weggeharkt en als eerste werden er raapsteeltjes en spinazie gezaaid. Gevolgd door het planten van de tuinbonen, het zaaien van bospeen, pluksla en rucola en het poten van uitjes, sjalotten en knoflook . Ook de aspergebedden worden deze week opgeploegd en in de wijngaard staat een groep vrijwilligers te popelen om met het uitbuigen van de druivenscheuten te beginnen.. Martin heeft alle uitgebloeide bloeiwijzen nu opgeruimd, De Serre is geschilderd en gesopt en buiten staan de terrasstoelen en tafeltjes weer klaar. In een week tijd is de tuin veranderd van een mopperige slaperige oude heer in een frisse jongeling, vol vitaliteit. Natuurlijk weten we dat voor volgende week weer kou en regen zijn voorspeld, maar dit hebben we even geproefd. En als het verhaal achter de kraanvogels klopt kunnen we het komend seizoen met plezier tegemoetzien. Een plezier wat compleet is als ook de laatste ree besluit onze tuin niet meer als snackbar te gebruiken en zijn lekkere trek weer in het bos gaat stillen..

Vriendelijke groet namens allen, Sijmen.

Het kan vriezen en het kan dooien, maar ik geloof dat iedereen blij is dat het op deze Valentijnsdag nu echt begint te dooien..

De wild over het land waaiende sneeuw is overgegaan in een miezerige regen wat ongetwijfeld een blubberzooi gaat geven, maar we hebben het er graag voor over.. Het gebeurt niet vaak dat we geen werk hebben voor onze vrijwilligers en hulpboeren maar nu werd het toch wel moeilijk. De mest lag eind Januari op het land, de hoogstambomen waren gesnoeid en het snoeien de wijngaard stond op de planning maar dat moest uitgesteld worden vanwege de lage nachttemperatuur. Gelukkig (?) moest er nog een riool vervangen worden, waarvoor flink graafwerk nodig is. Nu de vorst weg is kunnen we eindelijk aan het werk met hetgene waarin ons hart ligt, bezig met de aarde en de planten. De loonwerker kan volgende week komen om te spitten en dan kunnen we teeltbedden maken, de tuinbonen planten, wortels zaaien, de uitjes enz.. Weer genoeg werk voor iedereen.

Nog even over Valentijn, heeft u een stille liefde?? Hoef ik niet te weten hoor, maar ik heb er wel een.. Wij bestellen onze plantjes bij een biologische plantenkweker , en 2 of 3 keer per jaar heb ik dan een mevrouw aan de lijn.. En die heeft zo`n mooie stem, dat ik altijd even blij weer de telefoon neerleg.. en dat al 20 jaar lang.. Een leuke bijkomstigheid van het biologisch tuinieren…

Langzaam komt het voorjaar, wij gaan aan de slag..

Hartelijke groet, Sijmen.

Het jaar is inmiddels 3 weken jong..

En…, hoe is het met de voornemens??  Al een kilo lichter? Meer op de fiets,  vaker sporten en gezonder koken??

Voor dit laatste een goede tip: stomen. Dat kan natuurlijk in zo`n moderne stoomoven, maar die hebben wij niet. Ik gebruik zo`n opzetstuk voor een gewone pan, een soort zeef. Hij past precies op de grootste pan en het deksel van de pan daar weer sluitend boven op.. Onderin een laagje water met eventueel de aardappels of alvast het kookwater voor de pasta. In het stoomgedeelte de groenten. Paar spruitjes, paar worteltjes, broccoliroosjes.. Alles wordt mooi tegelijk beetgaar, behoudt de echte groentesmaak en je gebruikt maar 1 gaspit. Dus nog zuiniger ook.

Ook vis kan zo heel mooi gestoomd worden..  Of, zoals deze week in de groentetas zit, koolraap. Een groente die nauwelijks nog wordt gegeten, door herinneringen aan een zware koollucht in huis en een dikke maïzena saus.  Maar gestoomd, met lichte zonnige kruiden als venkel of anijs, en/of met een sinaasappelsausje (sinaasappelsap binden, mandarijnenpartjes erbij, klaar) en vergezeld van pasta of rijst, heerlijk..

Nog een tip: De Dunne Vegetariër, kookboekje van Antoinette Hertsberger. Want een beetje minder vlees is ons persoonlijk  voornemen. Maar dan wel goed vlees.. Bijvoorbeld van onze eigen lammeren. We laten onze schapen eens per twee jaar dekken en selecteren dan na een tijdje welke de beste zijn om het specifieke Shetland-ras in stand te houden. Dan vallen er automatisch ook dieren uit die we laten slachten en kleinverpakken.. Heerlijk mals vlees, in de winkel te vinden in de diepvries.

Ondertussen staan bij de kachel de eerste tuinboonzaden te weken. Zodra ze gaan kiemen worden ze in onze kas gezaaid, en later half Februari buiten geplant.. Als er tenminste dan  geen sneeuw ligt..

Vriendelijke groet,

Sijmen.

Allereerst een heel goed, gezond en gelukkig 2013 gewenst. Een nieuw jaar voelt altijd weer als een nieuw begin.

Het wordt voor ons een jaar met veel veranderingen, grote en kleinere. Martin die 22 jaar met de tuin en winkel verbonden was heeft de pensioengerechtigde leeftijd bereikt en neemt gedeeltelijk afscheid. Gelukkig blijft hij voor de bloemenborders zorgen die nog mooier zullen worden nu hij daar meer tijd voor heeft.

Ook verwachten wij een tweede kleinkind bij onze oudste dochter in Zwitserland, we zullen dan ook in Januari twee weken weg zijn om kennis te maken met deze nieuwe wereldburger..

Verder is het fijn te merken dat de Biologische landbouw  steeds meer in de belangstelling staat, ondanks alle sombere economische berichten. We merken dat in onze winkel.

Maar ook de Warmonderhof, opleiding voor de Biologisch-Dynamische landbouw, trekt steeds meer studenten.. Er is een aparte deeltijdopleiding voor ‘ouderen`,  een 6-tal daarvan komt op de tuin stage lopen.. Het is een leuke heel gemotiveerde groep, we hebben samen al het teeltplan (=ontwerp van de tuin en keuze van de gewassen)  gemaakt  en de zaden kunnen worden besteld.. Nieuwe mensen brengen nieuwe eigen ideeën, zo zullen er volgend seizoen naast de bekende , ook andere groenten op het land staan.. Over het maken van zo`n teeltplan komt binnenkort een aparte nieuwsbrief.

Ook op energiegebied gaan we een stap zetten, 15 zonnepanelen worden begin Februari geplaatst en maken ons huis praktisch energie-neutraal. Al lang een droom, nu maar eens de knoop doorgehakt.

En hoewel we niet van plan zijn al binnen 5 jaar te stoppen gaan we verder met de zoektocht naar mensen waar we ter zijner tijd het bedrijf aan kunnen overdragen

Kortom, er staat al heel wat op de agenda van 2013..

Een hele goede tijd gewenst namens allen,

Sijmen.

Hoera, ik ben weer in het land

In het land van kool en spruitjes

en vaak kom ik vermomd als klant

bij de Land en Boschzigt-luidjes

Spanje wordt culinair geprezen

met zijn zon-doordrenkte grond

Toch mis ik iets, laat ik eerlijk wezen

iets wat ik hier in Holland vond

Zodra ik jarig dreig te zijn

verlang ik naar een stevig maal

Andijvie-stamp of winterpostelein

Ik vind het heerlijk allemaal.

Pastinaak en schorseneer

Boerenkool met een vleugje vorst

Ik bestel het keer op keer

`t liefst nog met een `groene`worst.

Ook de schimmel voelt zich veulen

Zodra hij weer het schip in gaat

Nooit hoef ik hem aan boord te zeulen

Als hij naar de winterwortels gaat

Tapas en olijven  zijn zeker  lekker en gezond

Maar van deze tuin eet ik echt mijn buikje rond

Vriendelijke groet van Sint en Pieten….

Een ongeluk zit een klein hoekje, zeker op een tuinderij waar gewerkt wordt met oogstmesjes, snoeischaren, trekkers en maaimachines.  Gelukkig komt het niet vaak voor dat het mis gaat en meestal is een pleister uit een van de EHBO-dozen  voldoende.

Een paar weken geleden, voor onze vakantie, was er echter een serieus  ongeval. Door  eigen stommiteit kwam ik onder onze trekker terecht, die met het achterwiel over mijn buik reed. Omstanders konden de trekker gelukkig stoppen en in het Ziekenhuis bleek ik geen inwendig letsel opgelopen te hebben. Als gevolg van schaafwonden wel een week later een fikse bacteriele infectie  die me alsnog een aantal dagen met hoge koorts aan het ziekenhuisbed heeft gekluisterd..

Het heeft ons als gezin laten zien hoe kwetsbaar je bent en wat werkelijk waardevol is in het leven. Deze vakantie waren(toevallig?) ook onze beide dochters en kleindochter een weekje mee, dat was een speciale week…

Dank nog aan ieder die met ons heeft meegeleefd…

Net een weekje terug zitten we midden in de Herfst, en wat een mooi begin.. Twee prachtige vorstdagen waardoor de vervelende onkruiden doodvroren en de boerenkool extra lekker smaakt. Heldere nachten met volle maan waarin de bosuilen ons wakker hielden èn er hangt nog heel veel blad aan de bomen. Het afstervend aspergeloof zorgt voor heel veel tinten geel en bruin.. Er is storm voorspelt, dan zal het wel gedaan zijn met de mooie kleuren.. Alhoewel, zelfs grijs is een mooie kleur, er is zelfs een bestseller over geschreven..

Wat de groente betreft, de winter is weer de tijd van de stoofpotten met pastinaak en uien, we hebben uit onze tuin prachtige schorseneren, en deze week zijn ook de eerste aardperen, of topinamboer geoogst. Hele mooie knollen, goed voor een delicate soep. En als groene sla veldsla uit onze koude kas en de winterharde winterpostelein. Laat de Herfst  maar komen..

Groet, Sijmen

Deze week begon de Herfst..

Volgens de kalender, omdat de nacht en de dag even lang waren. Maar ook  omdat de eerste Herfststorm over de tuin raasde.

Wat ging dat hard en wat was het een rare warme wind.

Peter-Paul, die trouw en soms onnodig iedere dag het erf veegt, had nu een hele klus aan het opruimen van alle blad en takken..

Op de tuin is het herfstgevoel al een tijdje aanwezig, overal staan uitgebloeide planten met als je er oog voor hebt prachtige zaaddozen.

Stokrozen, kaardenbollen, teunisbloemen staan als ware voorraadkamers voor de vogels met hun waar te pronken..

Van de zonnebloemen halen we de uitgebloeide hoofden naar binnen om te drogen, komende winter kunnen we de zaden dan gebruiken om vetbolletjes te maken of zo neer te leggen voor de vogels.

Het blijft het jammer dat we de ijsvogeltjes na afgelopen strenge Februari niet meer hebben gezien.

Als een toegift bloeit als laatste de topinamboer  of beter bekend  de aardpeer.. Ook een zonnebloemachtige, die wel 3 meter hoog kan worden en met kleine gele bloemen nu een lichtende  streep trekt aan de rand van de boomgaard.

Het hele jaar een saai gewas, maar als de rest van de tuin wat instort laat hij zich zien…

De knolletjes vormen zich de komende weken en als het groentenschap definitief afscheid heeft genomen van de zomergroenten is de topinamboer net klaar om geoogst te worden.

Deze week is de laatste week van de suikermais, daar hebben we van begin Augustus van genoten..

En de eerste zuurkool is er weer, net als spruitjes en groene kool..

Te vroeg voor u misschien??

In de wijngaard worden vrijdag de druiven ge-oogst, het zal niet veel zijn, maar toch zonde om te laten hangen.. We brengen ze weer naar wijnboerderij Het Heekenbroek, die ook dit jaar de vinificatie voor ons verzorgt.

Verder hopen we nog op weken met mooi zonnig Herfstweer. Mistflarden in de ochtend, spinnenwebben met pareltjes, en schuin vallend avondlicht door de bomen, wie verlangt er nou nog naar de zomer??

Met hartelijke groet, Sijmen.

Welkom thuis en fijn dat U er weer bent…

Want het was een beetje stil de afgelopen weken…

Voor ons is dat niet zo erg, we genoten hier ook van het prachtige weer. Het werken op het land werd zo een feestje. Maar door dat mooie weer groeide alles 3 maal zo snel wat resulteerde in een overvloed aan boontjes, courgettes, tomaten, komkommers enz..

Met de helft van onze trouwe klantenschaar aan Spaanse tapas, Franse croissants of  Vlielandse zeekraal is dat een probleem. Dus is het maar goed dat aan de vakanties ook een einde zit.

En volgend jaar gaan we nog beter plannen dat onze  produktie-piek niet tijdens de schoolvakanties valt.

(Voor ons zou het ideaal zijn  als u allemaal in Januari op vakantie gaat, maar ik ben bang dat dat bij u op bezwaren stuit… )

Nu de scholen weer gaan beginnen, beginnen ook weer de cursussen van de Warmonderhof, de enige opleiding in Europa die een  volledige opleiding geeft in de biologisch-dynamische land- en tuinbouw.

Daar is een groeiende belangstelling voor, en niet alleen voor de traditionele vormen.  Stadslandbouw, zelfoogsttuinen,  permakultuur,  community supported agriculture zijn begrippen die steeds meer in het nieuws opduiken.

Vormen van landbouw die de gewone burger aanspreken door hun kleinschaligheid en waar men zijn betrokkenheid met voeding en zorg voor het milieu op een leuke directe manier kan vormgeven..

Door lid te worden van een consumentenkring, met een wijk een moestuin te exploiteren en een tuinder in dienst te nemen enz.

Drie mensen uit onze omgeving hebben besloten een andere wending aan hun arbeidsleven te geven en gaan de deeltijdopleiding volgen om te onderzoeken of dit hen past.. en wij worden dan hun stageplek..

Spannend en ook heel leuk om onze kennis te delen met leergierige ouderen..

Inmiddels wordt de tuin al wat leger,de bonentijd is vroeg voorbij, de pompoenen en uien liggen in de kas en de komkommers worden opgeruimd om straks de grond te kunnen spitten voor de veldsla en de winterpostelein. Ook de boerenkool groeit spoedig. Maar ik hoop dat de eerste nachtvorst nog lang  op zich laat wachten en we een mooie Septembermaand tegemoet gaan.

Met de eerste tafeldruiven die geteeld zijn tegen de slangenmuur van onze wijngaard..

Vriendelijke groet, Sijmen.

P.S. De reeën blijven nu door alle maatregelen uit de tuin waardoor de sla en andijvie ook weer ongestoord groeit.

Wij waarderen het zeer als onze met liefde geteelde groenten door u weer met liefde in uw mandje of karretje worden gelegd.. Dat is immers de bedoeling van deze plek..

Soms wordt er echter rechtstreeks van het land ge-oogst  zonder onze tussenkomst..

Dat gebeurt dan in de vroege ochtenduren of `s avonds als het bijna donker is.. Deze zelfoogsters maken bovendien veel kapot, en lopen met hun -excuses voor het woord-  poten dwars door alles heen..

Ook nemen ze niet een hele krop of struik maar van alles een beetje.. Sla-tje hier, boontjes daar  enz..

U begrijpt dat we daar flink kwaad over worden.. Niet alleen door de schade maar ook door de onrust die het veroorzaakt. Nu moet ik iedere avond een rondje extra lopen in de hoop de boosdoeners te betrappen..

Terwijl we ze best een groentetas cadeau kunnen doen, maar daar valt niet over te praten.

Zodra ze me zien zijn ze in een oogwenk verdwenen, verdwenen in het aspergeloof, een kaal bonenstuk achterlatend..

Dat heeft namelijk een sterke voorkeur, jonge sperzieboontjes.

Iedere keer als ik  wil gaan plukken zijn ze de vorige avond/nacht al meegenomen..

Als dat zo doorgaat hebben we dit jaar helaas geen boontjes in de winkel of de groentetas..

We hebben nog een paar honderd meter erwtengaas  van  2 meter hoog.. De meest kwetsbare makkelijke toegangen tot de tuin gaan we daar mee afzetten, in de hoop dat de dieven daar niet overheen komen..

Verder heeft aangifte doen volgens  onze  wijkagent geen zin en afschieten is helaas niet meer toegestaan..

En eerlijk gezegd, het blijft een mooi gezicht, zo`n volwassen hinde op het veld in  de eerste mistflarden..

Twee jaar geleden waren het nog vossen die de suikermais op hun menu hadden gezet. Verleden jaar en nu weer zijn het reeën die in een korte tijd veel schade aanrichten. Naast de financiële schade is het ook  voor onze hulpboeren jammer, zij doen niets liever dan boontjes plukken.

Dus helaas, als het erwtengaas niet helpt zullen we een beroep op u doen als buurtwacht.. Verplicht in de boontjes tussen 20.00 en 22.00 uur..  Voor koffie wordt gezorgd.

Zomerse groet, Sijmen.

Er is een week dat echte kookliefhebbers met lichtjes in hun ogen rondlopen.

Juist, dat is deze week.

Of het nu de professionele of de hobbykoker betreft, ze weten dat dit de laatste week van de asperges is. En ook die van de rabarber. Beide planten mogen na de langste dag niet meer worden ge-oogst.

Ze mogen nu doorgroeien en de rest van het groeiseizoen gebruiken om aan te sterken en nieuwe ogen te vormen .

Zodat ze volgend voorjaar weer door ons `kaalgeplukt `kunnen worden.

Maar wat deze week extra bijzonder maakt is het dat het de week van de vollegronds-aardbeien is. Door de koude in Februari zijn er door de aardbeiplanten heel veel bloemknoppen aangelegd en die zijn nu uitgegroeid tot heerlijke aromatische vruchten.

Dus het laatste van de asperges en rabarber, met de eerste aardbeien, wat wil een kok nog meer.. Vandaar die lichtjes…..

Voor ons is het een drukke tijd geweest, met iedere dag aspergeoogst, plus bijbehorende verkoop. En dat in de tijd dat de tuin moet worden volgeplant en gezaaid en het onkruid ook graag mee wil doen..

We hebben gelukkig ieder moment kunnen benutten, waardoor de tuin onder controle is en we een fijne zomer tegemoet gaan.

Met nog heel veel groenten om naar uit te kijken!!!

De spitskool, peultjes, slasoorten, eigen tomaten die toch nog lekkerder zijn, sperzieboontjes enz..

En , bijna vergeten, peultjes, blauwschokkers en doperwten..

De harde wind van afgelopen Vrijdag heeft een aantal palen waaraan de netten hangen omvergewaaid, maar met wat touwtjes hier en daar, staan de rijen weer overeind en beginnen we deze week met de peultjes pluk..

Oh, en ook nog de tuinboontjes natuurlijk. Die zijn bijna klaar, hulpboer Jurre kijkt iedere dag of zijn boontjes al zover zijn. Tuinbonen plukken is zijn favoriete werk..

En over drie weken zijn ook de eerste nieuwe aardappelen te oogsten..

Ik denk dat die lichtjes in de ogen nog wel even blijven…

Vriendelijke groet, Sijmen.

Beste Mensen,

Het was een bijzondere dag, en dat was het….Zondag 20 Mei begon onze Open dag met lichte regen en een grauwe grijze lucht.. De kramen stonden klaar, de boomgaard hing vol met fleurige lampionnen, de borden en afzetlinten stonden en hingen langs de weg..

En om 9.00 uur kwamen de eerste kraamhouders die hun 4 meter marktkraam altijd op eigen wijze en naar eigen kunde inrichten.. De eerste auto`s kwamen over het betrouwbare middenpad, de latere roekelozen via de achteringang waar het veel drassiger was.. Mijn advies, uitladen en de auto weer uit de boomgaard rijden, want na nog een bui kom je hier nooit meer weg.. Sommigen volgden het advies, de meesten niet. En de bui kwam, met bakken kwam de regen naar beneden.. Dat is een moeilijk moment.. Al die voorbereiding, al die mensen die op hun vrije zondag vrijwillig meewerken om het een geslaagde dag te maken, de standhouders, verkeersregelaars, wijngaardvrijwilligers, hulpboeren, muziek, enz..

Op dat moment kroop ik het liefst diep weg onder mijn dekbed, ik ben er vandaag niet meer..

Maar in plaatst daarvan zeg je dan stoer..” wat nu valt, valt straks niet, het kan nog veel en veel erger en straks komt het ècht op gang…“

En dat deed het gelukkig ook.. Om 2 uur verruilde de hemel grijs voor blauw, de fietsers vormden een lint naar onze poort en het werd een heel gezellige drukke middag. Er werd genoten van de muziek, hapjes gehapt, glaasjes gedronken (de wijn uit eigen wijngaard valt goed in de smaak)en gekeken, gevoed en gepraat. Paard en wagen reden vol geladen op en neer naar de wijngaard, de winkel kwam handen tekort, en onze hulpboeren verkochten trots hun plantjes..

Om 5 uur begonnen wen op te ruimen, en om 6 uur zaten we met 40 medewerkers, standhouders en spontaan uitgenodigde gasten aan een lange tafel in de boomgaard een heerlijke pastamaaltijd te eten.. moe en voldaan na een van de leukste open dagen..

Foto`s kunt u trouwens vinden op onze site, www.versvanhetland.nl, en mocht u nog pompoenplantjes willen, we hebben er nog over, gratis af te halen..

Hieronder nog een verslagje van een van de kraamhouders,  de kinderkookstudio, mocht u een aktiviteit zoeken met kinderen, een aanrader..

Het is al weer een week geleden dat ik samen met mijn zoon op een regenachtige zondagmorgen op een afgeladen fiets stapte. Afgeladen? Ja, afgeladen! Een fietstas zit vol om de kraam aan te kleden, een fietstas zit vol met spullen om mijn bedrijf te promoten, een fietskrat zit vol met mini muffins en een fietskrat zit vol met pinda`s. Ik sta vandaag voor de eerste keer op de Open dag en ben benieuwd wat de dag mij gaat brengen.

We zijn droog aangekomenen net als we klaar zijn met inrichten begint het te plenzen. Als dat nog maar goed komt vandaag. Gelukkig zijn er mensen die de nattigheid trotseren en na die eerste bezoekers is het niet meer rustig geweest.

Als kookschool voor kinderen wil ik niets liever dan ze zelf aan het werk te zien en dat heb ik geweten. De kinderen hebben maar liefst 7 zakken pinda`s weg staan pellen en daar zijn dan ook heel veel porties pindakaas van gemaakt. Uiteraard moest dat wel ter plekke geproefd worden en ik heb alleen maar `Mmm, dat is lekker gehoord. En tja, daar word ik dan toch wel heel blij van.

Ondertussen heeft mijn zoon zich vermaakt met het schminken en spiegeltekenen. Ook heeft hij de hamburgers, de kaas en de overheerlijke spreads van al onze buren geproefd. Terwijl ik druk was met het pindakaas maken, heeft hij veel mensen te woord gestaan en mini muffins verkocht. Hier spreekt dan ook een trotse moeder en de volgende keer is hij dan ook zeker van de partij.

Als je druk bent vliegt de tijd en de dag was dan ook voorbij voordat ik er erg in had. Moe en tevreden hebben we samen alles opgeruimd en ondertussen werden de tafels al klaargezetin het midden van de boomgaard, Als een grote familie hebben we samen gegeten en het glas geheven op een zeer geslaagde dag.

En de pinda`s die nog over zijn? Voor mij even geen pindakaas, maar ik kan er natuurlijk ook pindarotsjes meemaken, of mueslirepen, of een slinger voor de vogels. Die lusten ze altijd wel.

Eigenlijk heb ik geen zin om te kiezen, Ik haal er gewoon nog een zak bij en maak het lekker allemaal…..

Beste mensen

Paastijd, tijd van “De Johannes` en `De Mattheus`.

Op de HBS had ik het geluk muziekles te krijgen van Jan Pasveer, koordirigent en Bach-kenner.

Hij leerde een rumoerige klas luisteren naar klassieke muziek en heeft ons zelfs meegenomen naar de Johannespassion in het Concertgebouw in Haarlem. Wat ik me nog goed herinner zijn de beruchte rode lampjes die je passeert op weg naar het gebouw en de dikke knipogen van David Hollestelle vanaf het Podium.

De Bas-Bariton, die de Christusrol voor zijn rekening nam, had duidelijk mededogen met het groepje scholieren op de eerste rij die moeite hadden met de lengte van het stuk. Tussen al het lijden door kregen wij af en toe een knipoog of een grimas.

Afgelopen zondag was ik er weer, en na 43 jaar was er de herkenning. Inclusief de rode lampjes van weer andere dames.

Op de tuin is er na elke winter ook een soort opstanding, vanuit het schijnbaar doodse van de winter begint alles weer te groeien en krijgt een kleur. En net als bij Bach is het ook een beetje componeren wat we doen.

In alle bescheidenheid natuurlijk..

Langzaam vullen de lege bedden zich met kleine of grotere gewassen, er worden palen en stokken op ritmische afstanden van elkaar geplaatst en er komen steeds meer kleuren bij tot een overweldigend geheel.. Juist, net als bij Bach.

Mocht u willen komen luisteren, kom dan vooral op Zondag 20 Mei, dan hebben we weer onze grote Open Dag met tal van aktiviteiten voor jong en oud. E nieuwe wijnen uit onze wijngaard worden dan gepresenteerd, er zijn proeverijen, eko-kleding, kinderspelen, plantverkoop en uiteraard muziek. Geen Bach maar klassieke folkmelodieën .

Kijkt u ook al uit naar de eerste asperges??  Wij ook, maar het zal nog drie weken duren. De asperges die nu leverbaar zijn komen uit tunnels of zijn met andere kunstgrepen voorgetrokken, de echte zijn er pas met Koninginnedag.

Nog even geduld dus. Wel hebben we de eerste raapsteeltjes, sla en pak-soy!

Een goede Paastijd,

Sijmen.

Hebben alle vogels nesten begonnen, behalve jij en ik. Waarop wachten we nu?

Als er een goede tijd is om met iemand een nest te beginnen is het wel nu..

De vorst is voorbij, de rente is laag en aannemers vechten om een klus.

In ieder geval zijn hier op de tuin de vogels volop aan de gang. Nestkastjes worden geïnspecteerd en overal worden bouwmaterialen gezocht om de woning comfortabel te maken.

Een aantal kraaien houden klaarblijkelijk erg van een wollen vloerkleed, ze vliegen af en aan naar de schapen, landen op een rug en vliegen met een volle bek wol weer naar hun nesten.

Bij de schapen zit de wol erg los op dit moment, zij hebben dus geen last van het wolwinkeltje zijn.

Zelf hebben ze geen nest nodig, ze wachten geduldig hun tijd af waarop ze gaan lammeren. Gewoon lekker buiten tussen alle andere schapen.

Op de tuin is er nu volop activiteit.

Het zaai- en plantseizoen begint altijd met de tuinbonen, die staan inmiddels stevig geworteld in de grond.

Deze week zijn we bezig met de uien. De kleine plantuitjes hebben eerst een warmwater behandeling gehad, ze zijn in water van 80 graden gedompeld om

eventuele schimmelsporen te doden. Kan natuurlijk ook met een chemisch middeltje, maar daar houden we niet van.

Daarna worden ze in 4 rijen per bed geplant op een onderlinge afstand van 7 cm. Het is een plezier om te zien hoe dit werk door onze hulpboeren wordt herkend van voorgaande jaren en uitgevoerd.

Ook de aspergebedden worden binnenkort aangelegd, zodat de stengels straks in het donker omhoog kunnen groeien.

De druiven zijn gesnoeid en opgebonden, de eerste bietjes en sla buiten geplant.

Zelfs de schuren hebben een fris verfje gekregen en het terras staat uitnodigend klaar.

We hebben er zin in en mocht u nog samen met iemand een nestje willen bouwen, gewoon doen….

Vriendelijke voorjaarsgroet, Sijmen.

Toch nog vorst!!!

Terwijl de sneeuw- en lenteklokjes vrolijk bloeien onder de al weken geurende toverhazelaar en in het gras de krokusjes hun kleur al tonen worden we nog even blij, of iets minder blij, verrast door Koning Winter. Minder blij als u na het ruitenkrabben in de file staat, blij als u weet te genieten van de mooie winterbeelden.

Want mooi is het, de takken van de bomen licht bepoederd, de grond bedekt met een wirwar van vogel-, ree- en vossenprintjes. En er schijnt hier zelfs een das rond te lopen, dus ga ik straks op zoek naar dassensporen.

Ook het vooruitzicht op mogelijk natuurijs stemt vrolijk, verleden jaar was er genoeg ijs, maar alleen in het Noorden kon er worden geschaatst, hier was het ijs bedekt door een dikke laag sneeuw.

En voor het land is het goed dat het even gaat vriezen.  De grond is verzadigd van vocht en kan nu een beetje drogen, het vocht wat overblijft bevriest en zet daardoor uit. Dat maakt de grond straks een stuk losser en ruller en daardoor makkelijker te bewerken.

Dit geldt vooral voor de kleigronden, maar wij hebben er ook profijt van. We  kunnen nu  met kruiwagens de mest over het land gaan uitbrengen, we zakken op de bevroren grond niet weg, krijgen het lekker warm en de mest ligt op kleine hoopjes te wachten op de dooi. Dan wordt ze uitgespreid en ondergewerkt. Vooraf is er het nodige rekenwerk, ieder gewas vraagt wat anders, het ene wil veel voedingstoffen, is een echte veelvraat, een ander teeltje wil juist helemaal niets. Daar zijn mooie tabellen voor, die we dan naar onze schaal omrekenen en vertalen in aantal kruiwagens. En dan maar hopen dat iedereen de kruiwagens even vol laadt, want dat kan nogal wat verschillen.

Het allereerste wat we zaaien zijn de tuinbonen. We hebben ze 8 uur geweekt in lauw water om ze te laten zwellen en daarna in vochtig zand verder laten kiemen. Toen het eerste kiempje te zien was zijn ze op een plekje gezaaid in de grote kas. Daar mogen ze nu verder langzaam verder groeien in de hoop dat als ze boven komen de akker buiten gemest en gespit is, klaar om ze als plantje te ontvangen. Op deze manier zijn we altijd vroeg met onze tuinbonen, en daarom hebben we bijna nooit last van zwarte bonenluis of ander gespuis.

De verblijfruimte in de grote kas is inmiddels feestelijk in gebruik genomen als werkplaats/kantine voor de zorgboeren, het is heerlijk om ruimte en licht om je heen te hebben. Het kleine kasje werd echt te klein voor onze groeiende groep harde werkers.

In de wijngaard staat het werk even stil, na de voorsnoei wachten we de vorst even af, daarna kan het eigenlijke snoeien beginnen. Wel heb ik inmiddels 4 dagen intensieve scholing achter de rug,  waarin ik naast  het ontrafelen van veel  scheikundige formules ik ook 60 wijnen heb mogen proeven. Ja, Ja, het leven is zwaar….

Vriendelijke groet, Sijmen.

Heeft u de Kersttoespraak van de Koningin nog gehoord??

Wij een klein stukje over `duurzaamheid`.

Raar woord, duurzaamheid. Beetje ook een modewoord, soms ten onrechte gebruikt om verkeerde spullen aan de man te brengen. Zoals duurzaam vergaderen of duurzame bandenplak.

Duur, van op den lange duur, en zaam van tezamen, zo zal het wel bedoeld  zijn. Samen moeten we er voor zorgen dat het langer met onze grondstoffen en energie voort-duurt.

Dat kan wat geld betreft  in het begin iets duurder zijn maar op den duur goedkoper, dus eigenlijk is het goedkoopzaamheid.

Wat ik persoonlijk de laatste tijd een mooi woord vindt is `gunnen`.

Even een knopje in het hoofd omzetten, dan kan je heel veel gunnen. Het kost helemaal niets en je krijgt er veel voor terug.

Een plek in ons land voor vreemdelingen bijvoorbeeld, maar ook  jezelf meer  tijd voor een boek of film. Gunnen  geeft in tegenstelling tot misgunnen heel veel energie.

Iemand heel graag iets gunnen is dan weer wensen.

Zo wensen wij u van harte een goede gezondheid en een fijn jaar toe.

Waarin we elkaar en onszelf de nodige mooie momenten gunnen en duurzaam omgaan met wat ons gegeven is.

Wij doen ons best op deze mooie plek, dat is lekker concreet.

Zo is er nu in de grote kas een stuk afgescheiden waar we in de winter met onze hulpboeren kunnen werken. Wij zijn naast tuinderij/winkel/wijngaard ook Zorgboerderij, een tiental mensen vindt hier een plek waar hun aanwezigheid en werk gewaardeerd wordt.

In de zomer is er buiten voldoende te doen, maar in de winter is dat moeilijker. Dan is het fijn een plek te hebben die ook verwarmd kan worden en waar onze hulpboeren bezig kunnen zijn. Nu maken we van het snoeihout van de druiven mooie bosjes voor de bbq.  en met de Gemeente hebben we binnenkort een gesprek over het opknappen van hun parkbanken en afvalbakken.

De maand Januari wordt verder de grond rust gegund. Bij niet al teveel vorst zijn we voornamelijk bezig met het snoeien van de fruitbomen en de wijngaard en dat is nog een hele klus.

Het teeltplan moet worden opgesteld, de zaden besteld en hier en daar wacht er iets op een reparatie.

Maar we gunnen onszelf ook af en toe lekker vrij.

Vriendelijke groet, namens allen

Sijmen.

Na een prachtige Novembermaand, met veel zon, mooie luchten en bladeren die lang de bomen kleurden, is het nu alweer December.

Met een zeer stormachtig begin!! Het is goed dat de Sint weer vertrokken is, het dak is niet meer de veiligste plek ,deze dagen..

We hebben een gezellige Sinterklaas gehad, en nu de gedichten nog eens zijn  herlezen, het pakpapier bij het oud papier, liggen de gekregen boeken op een stapeltje te wachten op die heerlijke rustige winteravonden.

Gedurende de dag zijn we nog druk met een aantal zaken deze maand.

In de grote kas maken we voor onze hulpboeren, en natuurlijk ook voor onszelf, een verwarmde ruimte. Dat betekent tegelen, gas en wateraanvoer, keukentje maken, en nog heel veel andere zaken waarvoor we niet helemaal zijn opgeleid.

We ontdekken onder ons nieuwe talenten, en soms ook het ontbreken daarvan ..

In die nieuwe ruimte kunnen we koffie drinken en onze boterhammetjes opeten, en als het buiten te nat is klusjes doen .Natuurmonumenten heeft deze winter niet heel veel boswerk voor ons, dus zullen we meer binnen bezig zijn. Gereedschaps onderhoud, schilderwerk, en ook het maken van bundeltjes hout  van de gesnoeide druiventwijgen. Die zijn heel geschikt voor de barbecue volgende zomer..

( gegrilde nieuwe aardappeltjes, met asperges van eigen bodem en een glas eigen wijn; kan het nog mooier..)

Deze maand nemen we ook afscheid van Erik, die drie jaar lang onze hulpboeren heeft begeleid en nu zelf een tuinderij gaat beginnen. Hij heeft ervoor gezorgd dat alles wat op de tuin gebeurt  aan dagbesteding voldoet aan de kwaliteitseisen die nu van ons gevraagd worden.  We wensen hem heel veel goeds met zijn nieuwe project, en zullen hem volgend jaar ook zeker eens met ons allen bezoeken.

Julien neemt het stokje van hem over, zij zal zich binnenkort eens in een nieuwsbrief voorstellen.

Verder nadert natuurlijk de Kersttijd, en ons hele erf staat vol met kerstbomen. Sommigen al voor het tweede jaar, het zijn namelijk adoptiebomen, die zomers op een biologische tuin in Leusden staan, en de Kersttijd bij mensen thuis. Zo hoeven er niet telkens opnieuw bomen gekapt en getransporteerd te worden. Heeft U ook belangstelling voor zo`n boom? ze zijn er in verschillende maten.

Kortom, het is nog even een drukke, maar ook heel gezellige tijd..

Vriendelijke groet, namens allen,

Sijmen

Vrijdag de Dertiende heeft niet het alleenrecht op het brengen van ongeluk, soms heeft een doodgewone doordeweekse dag ook aspiraties om verkozen te worden als ongeluksbrenger.

Neem nu Woensdag de Tweede.

Een stralende dag, prachtig weer.

Die begon met een klein, maar heftig echtelijk meningsverschil.

Voor het naar buiten gaan was dat gelukkig weer opgelost.

Nadat de echte werkdag was begonnen kwam een van onze hulpboeren, Edwin, met de mededeling dat hij per ongeluk een steel had gebroken. Dat gebeurt wel vaker, maar dit was een steel van een stuk gereedschap wat moeilijk verkrijgbaar is.

Even later meldde Martin dat er in het weekend een kistje plantjes verdwenen was..

In het najaar, als de bloemenborders worden schoongemaakt worden hier en daar plantjes uitgestoken om in het voorjaar elders te worden geplant. Maar nu, plantjes weg ondanks het “ niet voor de verkoop“ bordje

Vlak daarna komt Edwin aangerend lang“s het pad al roepend, “NOOD AAN DE MAN“

 In zijn nooit aflatende ijver bij het verplanten van een Hortensia dacht hij een Bamboe-wortel tegen te komen, dus hop, de schep erin en doorsteken. Helaas, het was een zwarte ethyleen slang. Van onze waterleiding…

In de middagpauze  bleek vijf maande mail uit de mailbox verdwenen, en oh ja, het was de dag dat Papandreou meedeelde een referendum te willen houden..

Het was de bedoeling de werkdag te besluiten met doorzagen en het weghalen van een omgevallen boom in de wijngaard. Maar het werken met een kettingzaag op een dag als deze leek me ineens niet zo`n goed idee.

Inmiddels zijn de waterleiding en de steel  weer gerepareerd, blijven plantjes en mail zoek, heeft Griekenland, en wij dus ook, nog steeds een probleem en blijven we genieten van de mooie Herfst.

Een tijd waarin op onze groentestelling steeds meer wintergroenten te zien zijn.. aardperen, schorseneren, pastinaken, boerenkool, zuurkool. Tijd voor de stamppotjes en een boek bij de open haard. Ik vind de herfst en winter altijd een geweldige uitvinding na een drukke zomer.

Wat de open haard betreft: we verkopen nu ook open haardhout, afkomstig vanuit het Naardermeer. Een van de taken van Wouter Slors, de rietsnijder,  is het weghalen van alle bomen en boompjes. Zou dat niet gebeuren dan zou het Naardermeer al snel geen meer meer zijn maar veranderen in bos. Dit hout is netjes op maat, gekloofd en wel bij ons verkrijgbaar. Het brandt rustig en schoon en u steunt ook nog het Naardermeer.

Met vriendelijke groet, Sijmen.

De appel valt niet ver van de boom..

Dat betekent dat u dit jaar erg moet oppassen voordat u onder een boom plaats neemt..

Ze hangen namelijk erg vol dit jaar, zo vol als ik nooit eerder heb gezien..

Door het prachtige weer tijdens de bloei in Mei is de appelbloesem optimaal bestoven door de bijen, en alle regen in Juni,Juli en Augustus zorgde voor dat eventuele vruchtrui door droogte uitgebleven is..

Sommige takken hingen zo vol dat ze door een vroege herfststorm zelfs zijn  afgebroken .

De meeste van onze fruitbomen hebben een eigen sponsor en deze boomgaardvrienden hebben na een aantal magere jaren nu heel wat van de oogst uit te delen aan vrienden en familieleden.

De overige bomen oogsten we zelf. En zo zijn er nu appels met de mooiste namen in onze winkel,zoals:

Ingrid-Marie, een donkere schoonheid met pittige smaak,

Bramley`s , al 200 jaar Engelands beste keukenappel,

Groninger Kroon,waarvan de eerste zaailing gevonden is in 1875 in Noordbroek,

Sterappel, gepoetst een sieraad op de fruitschaal, en afkomstig uit Limburg.

Dubbele Bellefleur, Notarisappel, Dijkmans zoet enz, iedere appel en ook peer heeft zijn geschiedenis.

Het was tweede helft van de 19^e eeuw onder de notabelen heel erg populair om je bezig te houden met het veredelen van fruitrassen. Hielden de dames zich meer bezig met bloemen, de heren bekommerden zich om het Algemeen Nut.

Buiten bezig met snoeischaar en oculeermes, en op de Pomologische Vereniging met sigaren en cognac.. Tenminste, zo stel ik me dat dan voor..

Zo was er een heel actieve vereniging in Lunteren, waaronder een Notaris.

En dat bracht ons de Notarisappel.

Bij ons terras, bij de kas staat een uitdijende Goudrenet , die nu zelfs de tegels optilt. Deze inmiddels flinke boom is al drie maal verhuist.. Eerst naar Amsterdam, dan naar Kielwinderweer en  daarna naar het huidige plekje. .

En pas op, ga er niet onder zitten. Deze boom vol appeltaart en andere beloften moet is nog niet geheel geplukt..

Vriendelijke groet, Sijmen.

Nederland maakt zich op om massaal op vakantie te gaan. Genieten van zon, rust, de natuur en elkaar.

Ook op de tuin is het wat stiller, er hoeft niet veel meer geplant te worden. Het onkruid  kunnen we goed in de hand houden, en om te oogsten is nooit een straf.

Wel hebben we wat ongenode gasten op de tuin die ons als hun vakantieadres beschouwen.. Heerlijke rustige plek, hoor je ze denken, volop lekker eten en nog biologisch ook..

Allereerst zijn daar de reeën, een tweetal hinden met een kalfje, en een hinde alleen.

Regelmatig te vinden tussen uw en onze boontjes of knabbelend aan kropjes sla en aardbeienplantjes keurend waarvan wij zo graag zelf volgend jaar willen plukken.

Wij worden verstoord aangekeken als we ze vriendelijk vragen elders een terrasje te pakken, en ze komen iedere ochtend en avond weer terug.

Minder schadelijk, maar wel erg lastig zijn de wespen.  Waren ze vorig jaar volledig afwezig, dit jaar zijn ze er massaal en maken het de mensen op ons terras  moeilijk.. Daarnaast zijn ze ook heel vervelend voor het fruit in de winkel, we gaan proberen of een ventilator ze van het fruit kan afhouden..  Minder schadelijk zijn ze nu, maar straks als de druiven gaan rijpen kunnen wespen veel schade aanrichten .Omdat ze de schil van de druiven beschadigen wordt de druif vatbaar voor allerlei schimmels die later een nare bijsmaak aan de wijn kunnen geven.. Azijnsteek noem je dat dan.

Tuin en wijngaard staan er trouwens prachtig bij.. We zijn blij met de regen die we hebben gehad  die de bodemvoorraad weer heeft aangevuld. De sterke wind heeft helaas een halve kroon van een pruimenboom afgebroken, de boom stond daar al tien jaar, en moet nu helaas vervangen worden en weer opnieuw beginnen.  Door het mooie weer eind April hebben de bomen mooi gebloeid, als resultaat daarvan hangen ze nu vol met fruit..

Van de schapen die het gras kort houden zijn er nu een 5-tal geslacht.. Zij zijn verwerkt tot lapjes, gehakt en heerlijke merquezeworstjes. U vindt ze in de diepvries.

We willen straks de winter in met 11 ooitjes, dat is voor ons oppervlak aan gras een mooi aantal..

Over winter gesproken, komende week gaan we ook de boerenkool planten, en nog maar wat aardbeien voor volgend jaar.. Hopende dat de reeën ze met rust kunnen laten..

En mocht u ons, als achterblijvers , een leuke ansichtkaart willen sturen, vooral doen.. de leukste, meest passende origineelste inzending wordt beloond met een gratis groententas, op te halen de eerste week in september..

Vriendelijke groet, reis voorzichtig en een  goede zomer,

De tuin en winkelmedewerkers.

Land en Boschzigt

Leeuwenlaan 34

1243KB `s Graveland.

Wij zijn in Augustus op dinsdag en woensdag 2+3, 9+10, 16+17, 23+24 gesloten, alle donderdagen, vrijdagen en zaterdagen zijn we normaal open…